Alexander von Humboldt
| Alexander von Humboldt | |
| Data i miejsce urodzenia | 14 września 1769 Berlin |
| Imię i nazwisko przy narodzeniu | Friedrich Wilhelm Heinrich Alexander von Humboldt |
| Data i miejsce śmierci | 6 maja 1859 Berlin |
| Zawód | przyrodnik, geograf, geolog, astronom |
| Narodowość | niemiecka |
| Edukacja | Universität Viadrina |
| Alma Mater | Uniwersytet w Getyndze, Technische Universität Bergakademie Freiberg |
| Rodzice | Alexander Georg von Humboldt, Maria Elizabeth Colomb |
| Krewni i powinowaci | Wilhelm – brat |
| Odznaczenia | |
Friedrich Wilhelm Heinrich Alexander von Humboldt (ur. 14 września 1769 w Berlinie, zm. 6 maja 1859 tamże) – niemiecki przyrodnik i podróżnik, jeden z twórców nowoczesnej geografii, młodszy brat Wilhelma von Humboldta.
Spis treści |
Studia i podróże [edytuj]
Studiował we Frankfurcie nad Odrą, Hamburgu, Freibergu, Getyndze i Jenie. W 1790 zwiedził Belgię, Holandię, Anglię i Francję wraz z Jerzym Forsterem. W latach 1792-1797 pracował w urzędach górniczych. Od 1797 poświęcił się całkowicie studiom przyrodniczym. Udał się do Francji, Hiszpanii, gdzie przebywał z botanikiem Bonplandem, a w 1799 wyjechał z nim do Ameryki Łacińskiej – badał dorzecze Orinoko i Kubę, w 1801 udał się do Cartageny, a w 1802 na płytę Bogoty. W 1802 wspiął się do wysokości 5810 m na wygasły wulkan Chimborazo. W 1803 przebywał w Meksyku, skąd wyprawił się do Hawany i Stanów Zjednoczonych. W latach 1807-1827 przebywał w Paryżu, gdzie poznał m.in. Carla Gustava Junga, później wykładał geografię na uniwersytecie berlińskim, a w 1829 wyprawił się wraz z Ch. Ehrenbergiem i G. Rosem w góry Uralu i Ałtaju, do chińskiej Dżungarii i w rejon Morza Kaspijskiego.
W końcu stworzył wraz z C. Gaussem międzynarodową organizację do badań nad zjawiskami magnetycznymi, a dzięki jego inicjatywie powstał również pruski instytut meteorologiczny.
Zainteresowania i rozwój nauki [edytuj]
Wielkość Alexandra von Humboldta opiera się na tym, że wbrew duchowi czasu poszedł w swych dociekaniach drogą badań doświadczalnych, dzięki czemu na kilku polach (geologia, astronomia, zoologia, botanika i mineralogia) zdobył znakomite wyniki. Poza tym jest on twórcą nauki o krajobrazie, klimatologii, oceanografii i geografii roślin. Interesował się również i zajmował naukami takimi jak etnografia i językoznawstwo. Jest uznawany za ostatniego człowieka, który ogarniał umysłem cały stan ówczesnej wiedzy przyrodniczej[1]. Od imienia badacza pochodzi nazwa jednej z planetoid – 54 Alexandra.
Prace naukowe [edytuj]
Świadectwem wszechstronności Humboldta był jego Kosmos (1845–1858, 4 tomy), dzieło, w którym zebrana była w sposób niedościgniony cała przyrodnicza wiedza owych czasów. Humboldt zapłodnił też naukę wieloma ideami, których realizacja przyczyniła się walnie do jej rozwoju. Jego autorytet stał się tak wielki, że w pewnych wypadkach (np. geologii) długo przeszkadzał rozwojowi nowoczesnych kierunków.
W czasie pobytu w Paryżu opracował dzieło o swej amerykańskiej podróży w 30 tomach z 2000 tablicami, pt. Voyage aux régions équinoxiales du Nouveau Continent, fait de 1799 à 1804 (wydawane w latach 1805–1829). Z innych jego dzieł, trzeba wymienić: Ansichten der Natur (1808, 2 t.), Des lignes isothermes et de la distribution de la chaleur sur le globe (1817), Fragments de geologie et de climatologie asiatiques (1832, 2 t.), Asie centrale. Recherches sur les chaînes de montagne et la climatologie comparée (1843, 3 t.) i Reise nach dem Ural, dem Altai und dem Kaspischen Meer (1837–1842, 2 t.). Zbiorowe, dwunastotomowe wydanie dzieł Humboldta, Gesammelte Werke, ukazało się w 1889.
Zajmował się mniejszymi jednostkami fizycznogeograficznymi Ziemi. Opisał szczegółowo stepy, pustynie i lasy równikowe. Wg Humboldta celem fizycznogeograficznego opisu Ziemi powinno być poznanie jedności w mnogości, badanie ogólnych praw i wewnętrznego ich związku między zjawiskami tellurystycznymi. Wprowadził pojęcia strefowości i piętrowości klimatycznej. Jako jeden z pierwszych postulował ochronę przyrody, jest twórcą określenia: „pomnik przyrody”.
Nazwy geograficzne [edytuj]
Jego nazwiskiem nazwano rzekę Humboldt, Hrabstwo Humboldt, jak również zimny Prąd Peruwiański (Prąd Humboldta).
Zobacz też [edytuj]
- Fundacja im. Aleksandra von Humboldta
- Uniwersytet Humboldtów w Berlinie
- Alexander von Humboldt (żaglowiec)
- Rachuba świata
- 54 Alexandra
Przypisy
- ↑ Andrzej Wróblewski. Niemieckie powietrze. „Wiedza i Życie”, s. 67, lipiec 2009. Warszawa: Prószyński Media. ISSN 0137-8929.
- Niemieccy geografowie
- Niemieccy meteorolodzy
- Niemieccy podróżnicy i odkrywcy
- Niemieccy zoolodzy
- Niemieccy naukowcy
- Odznaczeni cywilnym Orderem Pour le Mérite
- Odznaczeni Krzyżem Wielkim Legii Honorowej
- Odznaczeni Orderem Chrystusa (Portugalia)
- Odznaczeni Orderem Dannebroga
- Odznaczeni Orderem Świętych Maurycego i Łazarza
- Członkowie Pruskiej Akademii Nauk
- Członkowie Francuskiej Akademii Nauk
- Członkowie Towarzystwa Przyjaciół Nauk w Warszawie
- Niemieccy wspinacze
- Niemieccy wolnomularze
- Urodzeni w 1769
- Zmarli w 1859