Alfa-kwasy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Alfa-kwasy to związki organiczne występujące w szyszkach chmielowych, zaliczanych do żywic chmielowych.[1] Zawartość alfa-kwasów jest jedną z najważniejszych cech jakościowych chmielu. Zarówno masa jak i skład wytworzonych w szyszkach chmielowych alfa-kwasów zależą od odmiany chmielu (aromatyczny, goryczkowy), warunków pogodowych i położenia geograficznego. W zależności od sezonu ten sam gatunek chmielu może zawierać odmienne ilości alfa-kwasów.

Zawartość alfa-kwasów w chmielu produkowanym w Polsce [2]:

Nazwa chmielu Zawartość alfa-kwasów
Lubelski 2,0-3,2%
Lomik 3,8-5,0%
Sybilla 5,2-8,0%
Marynka 8,6-10,4%
Izabella 6,5-8,5%
Oktawia 7,0-9,3%
Iunga 9,3-13,2%
Zula 7,6-13,2%

Zawartość alfa-kwasów w chmielu ma największe znaczenie w piwowarstwie, gdyż stopień nachmielenia piwa określa się przez ilość alfa-kwasów, jakie powinny się w nim znaleźć. Alfa-kwasy nie są rozpuszczalne w zimnej wodzie. Dopiero w trakcie gotowania brzeczki piwnej następuje proces izomeryzacji (przekształcenia) w rozpuszczalne izo-alfa kwasy, nadając piwu charakterystyczną goryczkę.[3] Alfa-kwasy są również przedmiotem handlu.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Leszek Rum: Ilustrowany leksykon piwa. Wydawnictwo Kurpisz, Poznań 2005 S.47
  2. Urszula Skomra: Polskie odmiany chmielu mogą konkurować z zagranicznymi. Biuletyn Chmielarski Nr 2 (29) luty 2004
  3. Marek Bolibok: Użyteczne składniki chmielu. Biuletyn Chmielarski Nr 12 (27) grudzień 2003