Alfons III (król Portugalii)

Z Wikipedii

Alfons III (Afonso III) (5 maja 1210 - 16 lutego 1279) był piątym królem Portugalii od 1247 r.

Alfons był synem króla Portugalii, Alfonsa II i jego żony - infantki Urraki Kastylijskiej. W 1223 r. królem Portugalii został Sancho II, starszy brat Alfonsa. Alfons, nie spodziewając się otrzymać tron, ożenił się (1238) z Matyldą, dziedziczką hrabstwa Boulogne i osiadł we Francji. W 1246 r. Sancho popadł w konflikt z Kościołem i został ekskomunikowany i obalony. Alfons zgodził się objąć tron i natychmiast wrócił do Portugalii i został królem po swoim bracie. Wiązało się to jednak ze zrzeknięciem się hrabstwa Boulogne i rozwodem z Matyldą.

Alfons ostrożnie prowadził politykę wewnętrzną, dbając o interesy klasy średniej. W 1254 r., w Leirze zwołał pierwszy parlament Portugalii, Cortes. Pamiętany jest jako świetny administrator.

Po zapewnieniu sobie poparcia wewnątrz kraju, za granicą kontynuował politykę brata - rekonkwisty, wypierając muzułmanów z ich ostatniej twierdzy w Algarve - Faro. Tym samym zakończył rekonkwistę w Portugalii, wchodząc jednak w drobne konflikty z sąsiadującą Kastylią. Ostatecznie, granicę między państwami ustalono w Badajoz w 1267; granica (obecnie z Hiszpanią) na rzece Guadiana nie zmieniła się do dziś.

[edytuj] Potomstwo

W 1253, po rozwodzie z Matyldą, Alfons ożenił się z Beatrycze Kastylijską (1242-1303), nieślubną córką króla Alfonsa X, i Marii de Guzman. Para miała:

• Blankę (1259-1321), przełożoną zakonu w Huelgas,
• Ferdynanda (1260-1262),
• Dionizego I (1261-1325), kolejnego króla Portugalii,
• Aflonsa (1263-1312), lorda Portalegre, męża Wioletty Manueli Kastylijskiej,
• Sanchę (1264- ok. 1302),
• Marię (1264-1304), zakonnicę w Coimbra,
• Konstancję (1266-1271),
• Wincentego (1268-1271),

Z Madraganą (Mor Afonso) (ok. 1230-?), miał nieślubne dzieci:

• Marcina Alfonsa Chichorro (ok. 1250- po 1313), męża Inês Lourenço de Valadres,
• Urrakę Aflonsę (ok. 1260-?), żonę Pedro Anes de Riba Vizela, później João Mendes de Briteiros.

Z Marią Peres de Enxara, miał syna:

• Alfonsa Dionizego (ok. 1260 - po 1310), męża Marii Pais Ribeira.

Z innymi, nieznanymi kobietami, miał:

• Eleonorę Alfonsę (ok. 1250-1291), żonę Estevão Anes de Sousa, później Gonçalo Garcia de Sousa, hrabiego Neiva,
• Gila Alfonsa (1250-1346), rycerza Zakonu szpitalników,
• Ferdynanda Alfonsa (?-?), rycerza Zakonu szpitalników,
• Rodrigo Alfonsa (1258-1272),
• Eleonorę Alfonsę (?-1259), zakonnicę w zakonie świętej Klary w Santarem,
• Urrakę Alfonsę (1250-1281), zakonnicę w zakonie w Lorvão,
• Henryka Alfonsa (?-?), męża Inês?.