Alfons V (król Leónu)
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Alfons V (ur. 994 w Viseu, zm. 1028) – król Galicii i Leónu od roku 999 aż do swojej śmierci, syn Bermudo II.
W chwili śmierci ojca miał zaledwie 5 lat, dlatego początkowo regencję w jego imieniu sprawowała matka. W czasie swego panowania odbudował[1] miasto León zniszczone wcześniej przez Almanzora.
Był dwukrotnie żonaty. Jego pierwszą żoną była Elvira Mendes. Z tego małżeństwa pochodzili:
- Bermudo III,
- Sancha, żona Ferdynanda I z Leónu.
Drugą żoną Alfonsa V była Urraka z Nawarry, córka Garcii II, króla Nawarry.
Przypisy
- ↑ Manuel Tunón de Lara, Julio Valdeón Baruque, Antonio Domínguez Ortiz: Historia Hiszpanii. Szymon Jędrusiak (tłum.). Kraków: Towarzystwo Autorów i Wydawców Prac Naukowych, 1997, s. 83. ISBN 83-7052-226-2.
| Poprzednik Bermudo II |
 |
król Leónu 999-1028 |
|
Następca Bermudo III |
