Alfons XII Burbon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Alfons XII
Jego Królewska Mość król Hiszpanii
AlfonsXII.jpg
FirmaAlfonsoXii.JPG
Książę Asturii
Okres panowania od 1857
do 1868
Król Hiszpanii
Okres panowania od 1874
do 1885
Dane biograficzne
Dynastia Burbonowie
Urodziny 28 listopada 1857
w Madrycie
Śmierć 25 listopada 1885
w El Pardo
Ojciec Franciszek de Asís Burbon
Matka Izabela II
Żona 1. Maria de las Mercedes Orleańska
2. Maria Krystyna Austriacka
Dzieci Maria de las Mercedes,
Maria Teresa,
Alfons XIII
Odznaczenia
Order Złotego Runa (Hiszpania) Kollana Orderu Karola III (Hiszpania) Kollana Orderu Izabeli Katolickiej (Hiszpania) Order św. Ferdynanda - Krzyż Wielki (Hiszpania) Krzyż Wielki Zasługi Wojskowej z Odznaką Czerwoną (Hiszpania) Krzyż Wielki Zasługi Morskiej z Odznaką Czerwoną (Hiszpania) Order św. Hermenegilda - Krzyż Wielki (Hiszpania) ESP Order of Montesa BAR.svg ESP Order of Alcantara BAR.svg ESP Order of Calatrava BAR.svg ESP Order of Santiago BAR.svg Krzyż Wielki Królewskiego Orderu Kamehamehy I (Królestwo Hawajów) Order Podwiązki (Wielka Brytania) Najwyższy Order Zwiastowania Najświętszej Marii Panny (Order Annuncjaty) Kawaler Krzyża Wielkiego Orderu Świętych Maurycego i Łazarza (Królestwo Włoch) Kawaler Krzyża Wielkiego Orderu Korony Włoch
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons

Alfons XII (ur. 28 listopada 1857 w Madrycie, zm. 25 listopada 1885 w El Pardo) – król Hiszpanii w latach 1874–1885 z dynastii Burbonów.

Dzieciństwo i młodość[edytuj | edytuj kod]

Alfons XII wieku 13 lat

Urodził się 28 listopada 1857 w Madrycie jako czwarte dziecko królowej Izabeli II Hiszpańskiej i Fanciszka de Asís, hrabiego Kadyksu. Był potomkiem królów Karola III, Karola IV i Ferdynanda VII. Dzieciństwo spędził na dworze u boku rodziców. Nie otrzymał dobrego wychowania ani nie został dobrze przygotowany do objęcia tronu. Jego edukacja ograniczała się właściwie do nauki szermierki i religii[1]. W wieku jedenastu lat, po wybuchu rewolucji w 1868 udał się wraz z matką na wygnanie. Mieszkał w Paryżu, a następnie Londynie. Uczęszczał do Kolegium Stanisława w Paryżu. Potem pobierał lekcje u prywatnych korepetytorów w Genewie. Studiował w Terezjańskiej Akademii Wojskowej w Wiedniu. Podczas pobytu w Anglii wstąpił jako elew do Royal Military Academy w Sandhurst.

U władzy[edytuj | edytuj kod]

W grudniu 1874 brygadier Arsenio Martínez Campos przeprowadził zamach stanu. Na czele kilku pułków dołączył do armii centralnej stacjonującej w Sagunto i zajął Walencję. Wkrótce potem ogłosił koniec Pierwszej Republiki Hiszpańskiej i zaproponował, aby koronę oddać Burbonom. 29 grudnia 1874 Kortezy ofiarowały koronę księciu Alfonsowi[1]. W ciągu kilku dni książę przybył do Madrytu, odwiedziwszy najpierw Barcelonę i Walencję. W ten sposób został królem jako „Alfonso XII”, mimo że żaden monarcha zjednoczonej Hiszpanii nie nosił imienia „Alfonso XI” (monarchia hiszpańska była jednak uważana za kontynuację starej, już nieistniejącej monarchii Kastylii i Leónu, którą władało jedenastu królów o imieniu Alfons).

Panowanie[edytuj | edytuj kod]

Alfons XII nie był przygotowany do prowadzenia spraw państwowych[1]. Wraz z objęciem przez niego tronu rozpoczął się nowy okres w historii Hiszpanii, nazwany okresem Restauracji. Król poparł projekt konstytucji zakładający, że system polityczny w okresie hiszpańskiej Restauracji opierać się będzie na istnieniu dwóch partii politycznych, które naprzemiennie będą sprawować po sobie władzę. Każda z partii stawiała sobie za cel obronę monarchii i konstytucji oraz idei scentralizowanego państwa. Alfons XII odziedziczył trudne problemy w polityce zagranicznej. Do rozwiązania pozostawała sprawa Maroka. Nastąpił wzrost napięć w stosunkach z Francją. Król uchodził za germanofila. Podczas wizyty w Niemczech występował u boku cesarza Wilhelma I. Obserwował wielkie manewry wojskowe[1]. Obiecał cesarzowi pomoc Hiszpanii na wypadek konfliktu między Francją a Niemcami.

Alfons XII z drugą żoną

Małżeństwo i potomstwo[edytuj | edytuj kod]

25 stycznia 1878 poślubił księżniczkę Marię de las Mercedes, córkę Antoniego Orleańskiego, księcia Montpensier i swojej ciotki – Ludwiki Ferdynandy Hiszpańskiej. Mercedes zmarła jednak sześć miesięcy po ślubie.

29 listopada 1879 poślubił arcyksiężniczkę Marię Krystynę Habsburżankę, córkę arcyksięcia Karola Ferdynanda i arcyksiężnej Elżbiety Franciszki. Miał z nią troje dzieci:

Choroba i śmierć[edytuj | edytuj kod]

Król bardzo lubił polować. W lipcu 1884 podczas polowania na kozice w Asturii po raz pierwszy wymiotował krwią. Zdiagnozowano gruźlicę. Choroba rozwinęła się. Alfons XII zmarł 25 listopada 1885 w pałacu Pardo. Miał 28 lat.

Wywód przodków[edytuj | edytuj kod]

Alfons XII był owocem małżeństwa rodzeństwa ciotecznego, a wszyscy jego dziadkowie byli bliskimi kuzynami:

4. Franciszek de Paula Burbon
książę Kadyksu
     
    2. Franciszek de Asís Burbon
5. Ludwika Charlotta Burbon-Sycylijska        
      1. Alfons XII
6. Ferdynand VII Burbon    
    3. Izabela II Hiszpańska    
7. Maria Krystyna Burbon-Sycylijska      
 

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Isabelle Bricard, Dynastie panujące Europy, Warszawa 2007, s. 102

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Isabelle Bricard, Dynastie panujące Europy, tłum. Grażyna i Jacek Schimerowie, Warszawa 2007
  • Tadeusz Miłkowski, Paweł Machcewicz, Historia Hiszpanii, Wrocław 2009