Alfrēds Rubiks

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Alfrēds Rubiks
Alfreds Rubiks 2012.jpg
Data i miejsce urodzenia 24 września 1935
Dyneburg
Burmistrz Rygi
Okres urzędowania od 1984
do 1990
Następca Andris Teikmanis

Alfrēds Rubiks (ur. 24 września 1935 w Dyneburgu) – łotewski polityk, burmistrz Rygi (1984–1990), I sekretarz Komunistycznej Partii Łotwy (1990–1991), po 1991 jeden z liderów łotewskich socjalistów. Deputowany do Parlamentu Europejskiego VII kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1963 ukończył studia na Wydziale Mechanicznym Ryskiego Instytutu Politechnicznego, a w 1980 Wyższą Szkołę Partyjną w Leningradzie.

W latach 1954–1957 odbywał służbę w Armii Radzieckiej, a następnie pracował jako inżynier-technolog i kierownik biura w fabryce maszyn elektrycznych w Rydze.

W latach 60. zajmował kierownicze stanowiska w Komsomole Łotewskiej SRR, był sekretarzem Komitetu Miejskiego w Rydze, a następnie sekretarzem i I sekretarzem Komitetu Centralnego.

Od 1976 pełnił funkcję I sekretarza leningradzkiego komitetu rejonowego KPŁ w Rydze. W latach 1980–1991 był deputowanym Rady Najwyższej Łotewskiej SRR. W 1982 objął stanowisko ministra przemysłu. W latach 1984–1990 sprawował urząd burmistrza Rygi – jako przewodniczący Komitetu Wykonawczego Ryskiej Rady Miejskiej[1]. Był deputowanym na Zjazd Deputowanych Ludowych ZSRR w latach 1989–1991.

W 1990 objął stanowisko I sekretarza Komunistycznej Partii Łotwy – opowiadał się wówczas przeciwko niepodległości kraju i za pozostaniem jego w granicach zreformowanego ZSRR. Wszedł również w skład Biura Politycznego KPZR. Poparł pucz Janajewa w sierpniu 1991, stał na czele łotewskiego Komitetu Stanu Wyjątkowego.

Po odzyskaniu niepodległości przez Łotwę w 1991 został tymczasowo aresztowany pod zarzutem zdrady ojczyzny. Przebywając w areszcie, ubiegał się o mandat poselski w wyborach do Sejmu w 1993. Rok później został liderem Łotewskiej Partii Socjalistycznej – kontynuatorki partii skupiających promoskiewskich komunistów. W 1995 został skazany na karę 8 lat pozbawienia wolności. Rok później kandydował na urząd prezydenta Łotwy, uzyskując 5 głosów w parlamencie. W 1997 uzyskał przedterminowe zwolnienie za dobre sprawowanie, objęty pozostał zakazem zasiadania w łotewskim parlamencie (posłem na Sejm został jego syn Artūrs Rubiks).

W wyborach w 2009 uzyskał z listy Centrum Zgody mandat posła do Parlamentu Europejskiego VII kadencji. W wyborach w 2014 bez powodzenia próbował obronić mandat eurodeputowanego, kandydując z pierwszego miejsca odrębnej listy Łotewskiej Partii Socjalistycznej[2].

Przypisy

  1. Rubiks był ostatnim sekretarzem łotewskich komunistów, długoletnim merem Rygi. Kazał zlikwidować wszystkie śmietniki w mieście. Żeby wyrzucić śmieci, trzeba określonego dnia o określonej godzinie czatować na samochód-śmieciarkę. Śmieciarki przezwano rubiksami. (por. Łotwa w plecionej obrączce, "Gazeta Wyborcza" z 22 kwietnia 1994)
  2. Alfrēds Rubiks.Latvijas Sociālistiskā partija (łot.). cvk.lv. [dostęp 26 maja 2014].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]