Alfred Baring Garrod

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Sir Alfred Baring Garrod (ur. 13 maja 1819 - zm. 28 grudnia 1907) – angielski lekarz.

Urodził się w Ipswich jako syn Roberta i Sarah (z domu Ennew) Garrod.

Do szkoły średniej chodził w Ipswich, a następnie był na praktyce u miejscowego chirurga Charlesa Chambersa Hammonda. W 1843 roku zdobył dyplom lekarza na Uniwersytecie Londyńskim. Zajmował szereg stanowisk w kilku szpitalach, a w 1863 roku został lekarzem i profesorem medycyny (professor of materia medica and therapeutics) w King's College Hospital. W 1874 roku opuścił szpital i zajął stanowisko lekarza-konsultanta tego szpitala.

W 1848 Garrod odkrył, że u pacjentów z dną moczanową występuje wzrost stężenia kwasu moczowego we krwi i jako pierwszy zaproponował lit jako lekarstwo na to schorzenie. Stosował lit w leczeniu chorób psychicznych i wysnuł hipotezę, że dna może być przyczyną zaburzeń nastroju, takich jak mania i depresja. Jest uważany za twórcę terminu "reumatoidalne zapalenie stawów"[1][2]. W 1858 roku został wybrany na członka The Royal Society[3].

W 1860 roku został wybrany na przewodniczącego the Medical Society of London, natomiast w roku 1887 otrzymał tytuł szlachecki ("Sir Alfred Baring Garrod"). Od 1890 roku pełnił funkcję specjalnego lekarza królowej Wiktorii.

Poślubił pochodzącą z Ipswich Elizabeth Ann Colchester, z którą miał sześcioro dzieci (4 synów i dwie córki). Jeden z jego synów, Alfred Henry Garrod (1846-1879), był zoologiem, a drugi Archibald Garrod (1857-1936) – lekarzem.

Po śmierci w 1907 roku został pochowany w Great Northern Cemetery w Southgate.

Wybrane prace[edytuj | edytuj kod]

  • "Observations on the blood and urine of gout, rheumatism and Bright's disease"; Medical Chirurgical Transactions 1848;31:83.
  • "Treatise on nature and treatment of gout and rheumatic gout"; London: Walton and Maberly, 1859.
  • "A treatise on gout and rheumatic gout (rheumatoid arthritis)"; 3rd edn. London: Longman Green, 1876.

Przypisy

  1. W Keitel. The High Priest of gout - Sir Alfred Baring Garrod (1819-1907). „Z Rheumatol”. 68 (10), s. 851–6, Dec. 2009. Niemcy. doi:10.1007/s00393-009-0541-4. PMID 19937040 (niem.). 
  2. G D Storey. Alfred Baring Garrod (1819-1907). „Rheumatology (Oxford)”. 40 (10), s. 1189–90, October 2001. England. doi:10.1093/rheumatology/40.10.1189. ISSN 1462-0324. PMID 11600751 (ang.). 
  3. Library and Archive Catalogue (ang.). Royal Society. [dostęp 20 stycznia 2011].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]