Alfred Sachsen-Coburg-Gotha
| Alfred Sachsen-Coburg-Gotha |
|
| Książę Edynburga | |
| Okres panowania | od 1866 do 1900 |
| Następca | Filip Mountbatten |
| Książę Sachsen-Coburg-Gotha | |
| Okres panowania | od 1893 do 1900 |
| Poprzednik | Ernest II |
| Następca | Karol Edward |
| Dane biograficzne | |
| Urodzony | 6 sierpnia 1844 w zamku Windsor |
| Zmarł | 30 lipca 1900 w Coburgu |
| Odznaczenia | |
Alfred Ernest Albert (ur. 6 sierpnia 1844 w zamku Windsor, zm. 30 lipca 1900 w zamku Rosenau w Coburgu) – książę von Sachsen-Coburg und Gotha, członek brytyjskiej Rodziny Królewskiej, par Zjednoczonego Królestwa jako książę Edynburga, hrabia Kentu i hrabia Ulsteru. Drugi syn i czwarte dziecko królowej brytyjskiej Wiktorii i księcia Alberta von Sachsen-Coburg-Gotha. W rodzinie znany był jako „Affie”.
Spis treści |
Biografia [edytuj]
Książę Alfred został ochrzczony 6 września 1844 w prywatnej kaplicy zamku Windsor przez arcybiskupa Canterbury Williama Howleya. Jego rodzicami chrzestnymi byli: Adolf, książę Cambridge (reprezentowany przez swojego syna, księcia Jerzego), Aleksandra Badeńska (reprezentowana przez księżną Kentu) oraz książę Karol zu Leiningen (reprezentowany przez księcia Wellingtona).
W 1856 książę rozpoczął karierę w Royal Navy. W sierpniu 1858 zdał egzamin na miczmana i rozpoczął służbę na HMS „Euryalus”. W 1862 był wymieniany jako kandydat do tronu Grecji po obaleniu króla Ottona I. 24 lutego 1863 książę został awansowany do stopnia porucznika i służył na HMS „Racoon” pod dowództwem hrabiego Gleichen. 23 lutego 1866 uzyskał stopień kapitana, a następnie komendę nad HMS „Galatea”.
24 maja 1866 Alfred otrzymał parowskie tytuły księcia Edynburga, oraz hrabiego Kentu i Ulsteru. Parlament przyznał mu roczną pensje w wysokości 15 000 funtów. 8 czerwca książę po raz pierwszy zasiadł w Izbie Lordów. 24 stycznia 1867 wypłynął z Plymouth na pokładzie „Galatei” na podróż dookoła świata. 31 października przybył do Glenelg w południowej Australii, będąc pierwszym członkiem brytyjskiej rodziny królewskiej, który odwiedził tę kolonię. 12 marca 1868 w Sydney został postrzelony w plecy przez Henryego Jamesa O'Farrella. O'Farrell został powieszony 21 kwietnia. Książę szybko powrócił do pełni sił i na początku kwietnia 1868 wyruszył w dalszą podróż. Do Anglii powrócił 26 czerwca 1868.
W 1869 Alfred został pierwszym członkiem brytyjskiej rodziny królewskiej, który odwiedził Nową Zelandię. Podobnie jako pierwszy odwiedził Indie (w grudniu 1869) i Hongkong. Następnie przez kilka lat stacjonował na Malcie. 30 grudnia 1878 otrzymał stopień kontradmirała. 10 listopada 1882 został wiceadmirałem, a 18 października 1887 – admirałem. 3 czerwca 1893 otrzymał stopień admirała floty. W latach 1883-1884 dowodził flotą na kanale La Manche. W latach 1886-1889 był dowódcą Floty Śródziemnomorskiej, w okresie 1890-1893 dowodził bazą Devonport.
Po śmierci swojego stryja, księcia Ernesta II w 1893 Alfred został nowym księciem Sachsen-Coburg und Gotha, po tym jak praw do tego tronu zrzekł się jego starszy brat, książę Walii. Po uzyskaniu tego tronu zrzekł się rocznej pensji od brytyjskiego parlamentu oraz miejsca w Izbie Lordów. Chociaż początkowo był traktowany w swoim nowym państwie jako cudzoziemiec, ostatecznie udało mu się uzyskać popularność wśród poddanych.
Książę Alfred zmarł 30 lipca 1900 na raka gardła. Został pochowany w mauzoleum rodziny książęcej na cmentarzu w Coburgu. Jego następcą na tronie książęcym został jego bratanek, Karol Edward, książę Albany.
Rodzina [edytuj]
23 stycznia 1874 w Pałacu Zimowym w Sankt Petersburgu Alfred poślubił wielką księżną Marię Aleksandrownę (ur. 17 października 1853, zm. 22 października 1920), córkę cara Aleksandra II i carycy Marii Aleksandrowny, córki księcia Hesji Ludwika II. Alfred i Maria mieli razem dwóch synów i cztery córki:
- Alfred Aleksander Wilhelm Ernest Albert (ur. 15 października 1874, zm. 6 lutego 1899)
- Maria Aleksandra Wiktoria (ur. 29 października 1875, zm. 18 lipca 1938), żona Ferdynanda I, króla Rumunii, miała dzieci
- Wiktoria Melita (ur. 25 listopada 1876, zm. 2 marca 1936), żona Ernesta Ludwika, księcia Hesji, i wielkiego księcia Cyryla Władymirowicza, miała dzieci z obu małżeństw
- Aleksandra Ludwika Olga Wiktoria (ur. 1 września 1878, zm. 16 kwietnia 1942), żona księcia Ernesta von Hohenlohe-Langenburg, miała dzieci
- nieznany z imienia syn (ur. i zm. 13 października 1879)
- Beatrycze Leopoldyna Wiktoria (ur. 20 kwietnia 1884, zm. 13 lipca 1966), żona Alfonsa Orleańskiego, księcia Galliera, miała dzieci
Tytuły i godności [edytuj]
Odznaczenia brytyjskie [edytuj]
- Order Podwiązki, 1863
- Order Ostu, 1864
- Order Św. Patryka, 1880
- Rycerz Krzyża Wielkiego Orderu Łaźni, 1889
- Rycerz Wielki Komandor Orderu Gwiazdy Indii, 1870
- Rycerz Krzyża Wielkiego Orderu św. Michała i św. Jerzego, 1869
- Rycerz Wielki Komandor Orderu Cesarstwa Indyjskiego, 1887
- Rycerz Krzyża Wielkiego Królewskiego Orderu Wiktorii
- Członek Tajnej Rady, 1866
Odznaczenia zagraniczne [edytuj]
- Kawaler Orderu św. Stefana (Austro-Węgry)
- Krzyż Wielki Cesarskiego Orderu Krzyża Południa (Cesarstwo Brazylii)
- Kawaler Legii Honorowej (Francja)
- Królewski Order Kamehamehy I (Królestwo Hawajów)
- Krzyż Wielki Orderu Ludwika (Wielkie Księstwo Hesji)
- Order Złotego Runa (Hiszpania)
- Order Złotego Lwa Nassau (Holandia)
- Order św. Andrzeja Powołańca (Imperium Rosyjskie)
- Krzyż Wielki Wojskowego Orderu Wieży i Miecza (Portugalia)
- Kawaler Orderu Czarnego Orła (Prusy)
- Krzyż Wielki Orderu Czerwonego Orła (Prusy)
- Wielki Mistrz Saskiego Ernestyńskiego Orderu Domowego (Królestwo Saksonii)
- Order Imperium Osmańskiego (Imperium Osmańskie)
- Order Zwiastowania Najświętszej Marii Panny (Włochy)
Linki zewnętrzne [edytuj]
- adb.online.anu.edu.au
- thepeerage.com
- Duke of Edinburg's Throne • An English Prince to Rule a German Duchu - „The New York Times”
- Zdjęcia z pobytu księcia Alfreda na Tasmanii
| Poprzednik nowa kreacja |
Książę Edynburga 1866–1900 |
Następca Filip Mountbatten |
| Poprzednik Ernest II |
Książę Sachsen-Coburg-Gotha 1893–1900 |
Następca Karol Edward |
- Koburgowie
- Władcy niemieccy
- Brytyjscy admirałowie
- Kawalerowie Legii Honorowej
- Odznaczeni Królewskim Orderem Wiktorii
- Odznaczeni Orderem Annuncjaty
- Odznaczeni Orderem Czerwonego Orła
- Odznaczeni Orderem Gwiazdy Indii
- Odznaczeni Orderem Krzyża Południa
- Odznaczeni Orderem Łaźni
- Odznaczeni Orderem Ostu
- Odznaczeni Orderem Podwiązki
- Odznaczeni Orderem św. Michała i św. Jerzego
- Odznaczeni Orderem Świętego Andrzeja Powołańca
- Odznaczeni Orderem Świętego Patryka
- Odznaczeni Orderem Złotego Runa
- Odznaczeni Wojskowym Orderem Wieży i Miecza
- Urodzeni w 1844
- Zmarli w 1900