Alfred Sachsen-Coburg-Gotha

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Alfred Sachsen-Coburg-Gotha
Alfred-sachsen-coburg-gotha.jpg
Coat of Arms of Alfred, Duke of Edinburgh.svg
Książę Edynburga
Okres panowania od 1866
do 1900
Następca Filip Mountbatten
Książę Sachsen-Coburg-Gotha
Okres panowania od 1893
do 1900
Poprzednik Ernest II
Następca Karol Edward
Dane biograficzne
Urodziny 6 sierpnia 1844
w zamku Windsor
Śmierć 30 lipca 1900
w Coburgu
Odznaczenia
Order Podwiązki (Wielka Brytania) Order Ostu (Wielka Brytania) Order Świętego Patryka (Wielka Brytania) Krzyż Wielki Orderu Łaźni (Wielka Brytania) Rycerz Wielki Komandor Order Gwiazdy Indii (Wielka Brytania) Krzyż Wielki Orderu Św. Michała i Św. Jerzego (Wielka Brytania) Rycerz Wielki Komandor Orderu Cesarstwa Indyjskiego Rycerz Krzyża Wielkiego Królewskiego Orderu Wiktorii (Wielka Brytania) Kawaler Orderu św. Stefana (Austro-Węgry) Wielka Kollana Orderu Krzyża Południa (Brazylia) Kawaler Legii Honorowej (Francja) Królewski Order Kamehamehy I (Królestwo Hawajów) Krzyż Wielki Orderu Ludwika (Wielkie Księstwo Hesji) Order Złotego Runa (Hiszpania) Order Złotego Lwa Nassau (Holandia) Order Imperium Osmańskiego Order Świętego Andrzeja Powołańca (Imperium Rosyjskie) Krzyż Wielki Wojskowego Orderu Wieży i Miecza (Portugalia) Kawaler Orderu Czarnego Orła (Prusy) Krzyż Wielki Orderu Czerwonego Orła (Prusy) Wielki Mistrz Saskiego Ernestyńskiego Orderu Domowego (Saksonia) Najwyższy Order Zwiastowania Najświętszej Marii Panny (Order Annuncjaty)
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons

Alfred Ernest Albert (ur. 6 sierpnia 1844 w zamku Windsor, zm. 30 lipca 1900 w zamku Rosenau w Coburgu) – książę von Sachsen-Coburg und Gotha, członek brytyjskiej Rodziny Królewskiej, par Zjednoczonego Królestwa jako książę Edynburga, hrabia Kentu i hrabia Ulsteru. Drugi syn i czwarte dziecko królowej brytyjskiej Wiktorii i księcia Alberta von Sachsen-Coburg-Gotha. W rodzinie znany był jako „Affie”.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Książę Alfred został ochrzczony 6 września 1844 w prywatnej kaplicy zamku Windsor przez arcybiskupa Canterbury Williama Howleya. Jego rodzicami chrzestnymi byli: Adolf, książę Cambridge (reprezentowany przez swojego syna, księcia Jerzego), Aleksandra Badeńska (reprezentowana przez księżną Kentu) oraz książę Karol zu Leiningen (reprezentowany przez księcia Wellingtona).

Książę Alfred na portrecie Franza Winterhaltera, 1865
Alfred wraz z żoną i najstarszym synem

W 1856 książę rozpoczął karierę w Royal Navy. W sierpniu 1858 zdał egzamin na miczmana i rozpoczął służbę na HMS „Euryalus”. W 1862 był wymieniany jako kandydat do tronu Grecji po obaleniu króla Ottona I. 24 lutego 1863 książę został awansowany do stopnia porucznika i służył na HMS „Racoon” pod dowództwem hrabiego Gleichen. 23 lutego 1866 uzyskał stopień kapitana, a następnie komendę nad HMS „Galatea”.

24 maja 1866 Alfred otrzymał parowskie tytuły księcia Edynburga, oraz hrabiego Kentu i Ulsteru. Parlament przyznał mu roczną pensje w wysokości 15 000 funtów. 8 czerwca książę po raz pierwszy zasiadł w Izbie Lordów. 24 stycznia 1867 wypłynął z Plymouth na pokładzie „Galatei” na podróż dookoła świata. 31 października przybył do Glenelg w południowej Australii, będąc pierwszym członkiem brytyjskiej rodziny królewskiej, który odwiedził tę kolonię. 12 marca 1868 w Sydney został postrzelony w plecy przez Henryego Jamesa O'Farrella. O'Farrell został powieszony 21 kwietnia. Książę szybko powrócił do pełni sił i na początku kwietnia 1868 wyruszył w dalszą podróż. Do Anglii powrócił 26 czerwca 1868.

W 1869 Alfred został pierwszym członkiem brytyjskiej rodziny królewskiej, który odwiedził Nową Zelandię. Podobnie jako pierwszy odwiedził Indie (w grudniu 1869) i Hongkong. Następnie przez kilka lat stacjonował na Malcie. 30 grudnia 1878 otrzymał stopień kontradmirała. 10 listopada 1882 został wiceadmirałem, a 18 października 1887 – admirałem. 3 czerwca 1893 otrzymał stopień admirała floty. W latach 1883-1884 dowodził flotą na kanale La Manche. W latach 1886-1889 był dowódcą Floty Śródziemnomorskiej, w okresie 1890-1893 dowodził bazą Devonport.

Po śmierci swojego stryja, księcia Ernesta II w 1893 Alfred został nowym księciem Sachsen-Coburg und Gotha, po tym jak praw do tego tronu zrzekł się jego starszy brat, książę Walii. Po uzyskaniu tego tronu zrzekł się rocznej pensji od brytyjskiego parlamentu oraz miejsca w Izbie Lordów. Chociaż początkowo był traktowany w swoim nowym państwie jako cudzoziemiec, ostatecznie udało mu się uzyskać popularność wśród poddanych.

Książę Alfred zmarł 30 lipca 1900 na raka gardła. Został pochowany w mauzoleum rodziny książęcej na cmentarzu w Coburgu. Jego następcą na tronie książęcym został jego bratanek, Karol Edward, książę Albany.

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

23 stycznia 1874 w Pałacu Zimowym w Sankt Petersburgu Alfred poślubił wielką księżną Marię Aleksandrownę (ur. 17 października 1853, zm. 22 października 1920), córkę cara Aleksandra II i carycy Marii Aleksandrowny, córki księcia Hesji Ludwika II. Alfred i Maria mieli razem dwóch synów i cztery córki:

Tytuły i godności[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia brytyjskie[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia zagraniczne[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]



Poprzednik
nowa kreacja
Książę Edynburga
18661900
Następca
Filip Mountbatten
Poprzednik
Ernest II
Wappen Sachsen Coburg Gotha.png Książę Sachsen-Coburg-Gotha
18931900
Wappen Sachsen Coburg Gotha.png Następca
Karol Edward