Alfred Wegener

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Alfred Wegener
Alfred Wegener
Data urodzenia 1 listopada 1880
Data śmierci listopad 1930
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Alfred Lothar Wegener (ur. 1 listopada 1880 w Berlinie, zm. w listopadzie 1930 na Grenlandii) – niemiecki geofizyk, znany współcześnie dzięki teorii wędrówek kontynentów, nazywanej też teorią Wegenera.

Wegener zajmował się początkowo astronomią, z której doktoryzował się w 1905 roku na Uniwersytecie w Berlinie[potrzebne źródło]. Jeszcze przed I wojną światową opublikował pracę o wędrówce kontynentów na podstawie analizy linii brzegowej kontynentów położonych po obu stronach Atlantyku, choć nie był w stanie wyjaśnić mechanizmu umożliwiającego dryf[1]. Później zainteresował się nową wówczas dyscypliną, jaką była meteorologia. Dzięki swoim zainteresowaniem sportami balonowymi stał się prekursorem badań mas powietrza za pomocą balonów meteorologicznych. Jego wykłady z termodynamiki atmosfery stały się klasycznym podręcznikiem na początku XX wieku. Wegener brał też udział w latach 190630 w czterech ekspedycjach na Grenlandię, gdzie badał polarną cyrkulację powietrza. Dokonał wówczas też wielu cennych obserwacji glacjologicznych. Zginął tam podczas burzy śnieżnej[potrzebne źródło].

W trakcie swej kariery naukowej był profesorem uniwersytetu w Hamburgu (od 1919) i w Grazu (od 1924)[potrzebne źródło].

Dzieła[edytuj | edytuj kod]

  • Thermodynamik der Atmosphäre (1911)
  • Die Entstehung der Kontinente und Ozeane (1915)
  • Die Klimate der geologischen Vorzeit (1924, wraz z W. von Köppenem)
  • Mit Motorboot und Schlitten in Grönland (1930)

Przypisy

  1. Andrzej Hołdys: Podróż do wnętrza Ziemi (pol.). Gazeta Wyborcza, 2011-03-23. [dostęp 2011-03-24].