Alfreda i Bolesław Pietraszek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Bolesław Pietraszek

Alfreda i Bolesław Pietraszek - Polacy uhonorowani przez Instytut Jad Waszem medalem Sprawiedliwy wśród Narodów Świata.

Podczas II wojny światowej ukrywali w swoim majątku we wsi Czekanów pod Sokołowem Podlaskim 18 osób pochodzenia żydowskiego (w tym jedno niemowlę). Wśród ukrywających się był 4-letni wówczas Szaul Kopyto (mieszka w USA) oraz 1,5-letni Ben Cjon Sela (mieszka w Izraelu).

Na kryjówki dla Żydów przeznaczono stodołę, stajnię, strych i piwnicę domu. Po wojnie ukrywający się Żydzi postanowili opuścić Polskę. Chcieli obdarować swoich wybawców zachowanymi kosztownościami, jednak ci odmówili przyjęcia tego daru. Ocaleni napisali więc list do Rady Państwa z prośbą o pozostawienie ziemi (100 ha) małżeństwu Pietraszków, którą miała im zabrać reforma rolna. Majątek jednak został rozparcelowany, a Pietraszkowie otrzymali 5,25 ha ziemi.

W późniejszym czasie przenieśli się do wsi Jabłonna Lacka, gdzie żyli do śmierci w 1965 r.

25 września 2007 r. małżeństwo Pietraszków zostało pośmiertnie uhonorowane odznaczeniem Sprawiedliwy wśród Narodów Świata. Podczas uroczystej ceremonii w Olsztynie w ich imieniu medal i dyplom honorowy odebrała najbliższa rodzina: Jolanta Okulicz-Kozaryn (młodsza córka siostry Bolesława - Sabiny) i Grażyna Panfil-Rogińska.