Alfredo Foni

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Alfredo Foni
Data i miejsce
urodzenia
20 stycznia 1911
Udine, Włochy
Data i miejsce
śmierci
28 stycznia 1985
Lugano, Szwajcaria
Pozycja Obrońca
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1927–1929
1929–1931
1931–1934
1934–1947
Udinese Calcio
Lazio Rzym
Padova Calcio
Juventus
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1936–1942 Włochy 23 (0)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1947–1948
1948–1949
1950–1951
1953–1954
1954–1958
1960–1961
1961
1964–1967
1968–1969
1970–1971
1972–1973
1974–1975
1976–1977
SSC Venezia
FC Chiasso
Sampdoria Genua
Inter Mediolan
Włochy
AS Roma
FC Chiasso
Szwajcaria
Inter Mediolan
AC Bellinzona
AC Mantova
FC Lugano
FC Lugano

Alfredo Foni (ur. 20 stycznia 1911 w Udine - zm. 28 stycznia 1985 w Lugano) - włoski piłkarz i trener.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Foni był obrońcą reprezentacji Włoch w latach 30. W 1936 roku zdobył z reprezentacją Włoch złoty medal olimpijski, w 1938 roku znalazł się w kadrze Włoch na Mistrzostwa Świata. Występował w Udinese Calcio, Lazio Rzym, Padovie Calcio i Juventusie.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery piłkarskiej odnosił sukcesy w pracy trenerskiej. Był trenerem Interu Mediolan w latach 1952–1955 i 1968–1969), z którym zdobył mistrzostwo Włoch w 1953 i 1954 roku. Z reprezentacją Szwajcarii uczestniczył w Mistrzostwach Świata w 1966 roku. Prowadził też Sampdorię Genua i AS Roma.