Alfried Krupp von Bohlen und Halbach

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Alfried Krupp - zdjęcie z maja 1961
Od lewej: Berthold Beitz, Sylvanus Olympio (prezydent afrykańskiego państwa Togo), Alfried Krupp von Bohlen und Halbach - zdjęcie z 1961.

Alfried Krupp von Bohlen und Halbach (ur. 13 sierpnia 1907 w Essen, zm. 30 lipca 1967 w Essen) - niemiecki przedsiębiorca, członek starej dynastii przemysłowców założonej przez Friedricha Kruppa.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Grób Alfrieda Kruppa.

Był synem Gustawa Kruppa von Bohlen und Halbach i Berty Krupp, której imieniem nazywano popularnie produkowane przez Kruppów mozdzierze M-Gerät. Od dzieciństwa był przygotowywany do roli następcy ojca jako głowy rodu przedsiębiorczego. U boku ojca pozował do zdjęć m.in. z Adolfem Hitlerem, Benito Mussolinim, Josephem Goebbelsem, Heinrichem Himmlerem i Galeazzo Ciano[1]. W latach 1928-1934 studiował w Monachium, Berlinie i Akwizgranie. Początkowo usiłował realizować własne plany życiowe i wziął ślub z Annelise Bahr, której niski status finansowy sprawił, że na skutek ostrej dezaprobaty ojca rozwiódł się z nią.

W 1938 został członkiem rady nadzorczej rodzinnej firmy stalowej Friedrich Krupp AG i zapisał się do NSDAP - partii Adolfa Hitlera. Podczas II wojny światowej w marcu 1943 r. przejął po sparaliżowanym ojcu firmę Friedrich Krupp AG, publicznie okazując sympatię do reżimu nazistowskiego i współpracując z jego władzami. Po zakończeniu II wojny światowej Alfred Krupp zasiadł w ławie oskarżonych w procesie zbrodniarzy wojennych przed Międzynarodowym Trybunałem Wojskowym w Norymberdze. Towarzyszyło temu wiele niejasności, gdyż prawdziwym oskarżonym miał być wspomagający hitlerowski przemysł wojenny Gustav Krupp, lecz jego choroba uniemożliwiła postawienie go przed trybunałem. Sędzia Robert Houghwout Jackson pragnął skazać Alfreda w miejsce ojca, gdyż w prowadzeniu wojny Hitlerowi pomagał de facto nie konkretny członek, a cała rodzina. Nieusatysfakcjonowany tym brytyjski prokurator generalny Hartley Shawcross odsuwał jednak w czasie rozprawę przeciwko Kruppom.[2]

W 1948 Alfried Krupp stawił się ponownie przed trybunałem składając przysięgę niewyprodukowania nigdy więcej nawet jednej strzelby myśliwskiej. Uniewinniono go mimo braku zaufania ze strony niektórych sędziów, jednak sąd wojskowy wyznaczony przez amerykańskiego prezydenta Harry'ego Spencera Trumana skazał Alfrieda Kruppa na 12 lat pozbawienia wolności i konfiskatę całego majątku. Dzięki kilku amnestiom wyszedł z więzienia w 1951. W 1953 przeszedł do innych gałęzi przemysłu po tym, jak wszelkie inwestycje w przemyśle wydobywczo-metalurgicznym. Odbudował straconą pozycję ekonomiczną, lecz nie zapobiegło to kłopotom finansowym po jego śmierci: od 1966 rozpoczęło się bankructwo firmy Kruppów, a jego potomkowi musieli zastawić majątek sprawiając, że znaczący status dynastii Kruppów stał się historią.

Przypisy

  1. José María López Ruiz, Tyrani i zbrodniarze. Najwięksi nikczemnicy w dziejach świata tłum. Agata Ciastek, Dom Wydawniczy Bellona, Warszawa 2006, s. 281.
  2. José María López Ruiz, Tyrani i zbrodniarze. Najwięksi nikczemnicy w dziejach świata tłum. Agata Ciastek, Dom Wydawniczy Bellona, Warszawa 2006, s. 282.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • José María López Ruiz, Tyrani i zbrodniarze. Najwięksi nikczemnicy w dziejach świata tłum. Agata Ciastek, Dom Wydawniczy Bellona, Warszawa 2006, s. 281-282.