Algernon Blackwood

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Algernon Blackwood
Imiona i nazwisko Algernon Henry Blackwood
Data i miejsce urodzenia 14 marca 1869
Wielka Brytania Shooter's Hill, Kent
Data i miejsce śmierci 10 grudnia 1951
Wielka Brytania Bishopsteighton, Kent
Narodowość angielska
Język angielski
Okres 1900-1951
Gatunki horror, fantasy, weird fiction
Ważne dzieła "Centaur" (The Centaur), "Wierzby" (The Willows), "Wendigo" (The Wendigo)
Odznaczenia
Order Imperium Brytyjskiego (cywilny)
Źródła Algernon Blackwood w Wikiźródłach
Wikicytaty Algernon Blackwood w Wikicytatach

Algernon Henry Blackwood (ur. 14 marca 1869 w Shooter's Hill, zm. 10 grudnia 1951 w Bishopsteighton) – angielski pisarz, dziennikarz i spiker radiowy. Jego prace, przez krytyków uznawane są "za najbardziej warte wyróżnienia wśród dzieł z gatunku "weird fiction", może poza dziełami Lorda Dunsany'ego." [1]

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Algernon Blackwood urodził się w Shooter's Hill, które dzisiaj jest południowo-wschodnią częścią Londynu, w rodzinie administratora urzędu pocztowego, który, według Petera Penzoldta "był człowiekiem dobrego serca, ale żenująco wąskich przekonań religijnych"[2].

Blackwood w swoim dorosłym życiu parał się wieloma zajęciami - był farmerem w Kanadzie, właścicielem hotelu, reporterem w Nowym Jorku i okazjonalnym eseistą dla wielu periodyków. W wieku trzydziestu-kilku lat, przeniósł się na powrót do Anglii i zaczął pisać nowelki o tematyce z pogranicza fantasty i horroru. Dziesięć zbiorów krótkich opowiadań odniosło duży sukces i przyniosło mu rozgłos - niektóre z nich zostały zaadaptowane na potrzeby słuchowisk radiowych. Blackwood napisał także czternaście powieści, parę książek dla dzieci, sztuk teatralnych. Był zapalczywym zwolennikiem przyrody, co da się odczuć w wielu opowiadaniach. Aby zaspokoić swój "paranormalny głód" wstąpił do londyńskiego Ghost Club.

Jego najbardziej znanymi dziełami są zapewne Wendigo oraz Wierzby.

Blackwood należał prawdopodobnie do Hermetycznego Zakonu Złotego Brzasku, podobnie jak jego znajomy po fachu Arthur Machen. Tematy kabalistyczne przebrzmiewają w opowiadaniu Ludzki Akord (The Human Chord)[3]

Wybrane dzieła[edytuj | edytuj kod]

Powieści[edytuj | edytuj kod]

  • Jimbo (1909)
  • The Education of Uncle Paul (1909)
  • The Human Chord (1910)
  • The Centaur (1911)
  • A Prisoner in Fairyland (1913; sequel do The Education of Uncle Paul)[4]
  • The Extra Day (1915)
  • Julius LeVallon (1916)
  • The Wave (1916)
  • The Promise of Air (1918)
  • The Garden of Survival (1918)
  • The Bright Messenger (1921; sequel do Julius LeVallon)
  • Sambo and Snitch (1927)
  • Dudley and Gilderoy (1929)
  • The Fruit Stoners (1934)

Opowiadania[edytuj | edytuj kod]

  • Wierzby (1907)
  • Wendigo i inne upiory (1910)

Przypisy

  1. S. T. Joshi, The Weird Tale (University of Texas Press, 1990), s.132.
  2. Peter Penzoldt, The Supernatural in Fiction (1952), cz II, Rozdział 7.
  3. Michael Dirda, Bound to please. W.W. Norton & Co. 2005. s. 221. ISBN 0-393-05757-7. "After these adventures in the New World..."
  4. W 1915 r. pojawiła się adaptacja na potrzeby teatru pt: The Starlight Express której autorami byli Blackwood oraz Violet Pearm, z muzyką napisaną przez Edwarda Elgara

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Ashley, Mike (1987). Algernon Blackwood: A Bio-Bibliography. Westport, CT: Greenwood Press. ISBN 0-313-25158-4.
  • Ashley, Mike (2001). Algernon Blackwood: An Extraordinary Life. New York: Carroll & Graf. ISBN 0-7867-0928-6. Amerykańska edycja Starlight Man: The Extraordinary Life of Algernon Blackwood.
  • Ashley, Mike (2001). Starlight Man: The Extraordinary Life of Algernon Blackwood. London: Constable & Robinson Ltd. ISBN 1-84119-417-4.
  • Blackwood, Algernon (2002). Episodes Before Thirty. New York: Turtle Point Press. ISBN 1-885586-83-3. Pamiętniki oryginalnie wydane w 1923 (London: Cassell & Co.).
  • Tuck, Donald H. (1974). The Encyclopedia of Science Fiction and Fantasy. Chicago: Advent. pp. 47–49. ISBN 0-911682-20-1.