Alhambra
| Alhambra Alhambra, Generalife and Albayzín, Granadaa |
|
| Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO | |
 |
|
| Kraj | Hiszpania |
| Typ | kulturowe |
| Spełniane kryterium | I, III, IV |
| Charakterystyka | #314 |
| Regionb | Europa i Ameryka Północna |
| Historia wpisania na listę | |
| Wpisanie na listę | 1984 na 8. sesji |
| Dokonane zmiany | 1994 |
| a Oficjalna nazwa wpisana na liście UNESCO b Oficjalny podział dokonany przez UNESCO |
|
|
Położenie na mapie Andaluzji
  Alhambra
Alhambra, Generalife and Albayzín, Granada |
|
|
Położenie na mapie Hiszpanii
 Alhambra
Alhambra, Generalife and Albayzín, Granada |
|
 37°10′37″N 3°35′24″W / 37.176944444444, -3.59Na mapach: 37°10′37″N 3°35′24″W / 37.176944444444, -3.59 |
|
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
Alhambra (arab. al hamra, dosł. "czerwona") – warowny zespół pałacowy w Grenadzie w andaluzyjskim regionie Hiszpanii, zbudowany w latach 1232–1273 i rozbudowywany do XIV wieku[1]. Jej rozbudowa trwała za panowania emirów z dynastii Nasrydów – Jusufa I i Muhammada V[2]. Alhambra była twierdzą mauretańskich kalifów.
Zabytek arabskiego budownictwa w Europie. Składa się z pałacu z kilkoma dziedzińcami i dekorowanymi salami, Alkazaby, Generalife – letniej rezydencji z ogrodami oraz z samych ogrodów znajdujących się na całym wzgórzu. Wewnątrz jest Patio de los Leones (podwórze lwów) z wodotryskiem opartym na 12 lwach; do dziedzińca tego przylegają 4 sale: jedna z nich, Sala de las Dos Hermanas (sala dwóch sióstr), zwana tak z powodu dwóch jednakowych płyt marmurowych w podłodze. Dziedzińce okolone cienistymi kolumnadami; wiele chłodnych zakątków, ogródki z płynącą wodą, na zewnątrz zaś balkony, z których roztaczają się widoki[3]. Ornamenty przedstawiają wersety Koranu[4].
Alhambra była ostatnim punktem oparcia Arabów w Hiszpanii. Do roku 1492, w którym została zdobyta, była siedzibą emirów Grenady. Przez długi czas służyła za więzienie, później (w XIX w.) została odbudowana z zachowaniem pierwotnego stylu[3].
Budowanie twierdzy oparto na prostej zależności matematycznej. Podstawą wszystkich elementów (budynków, elewacji) był kwadrat i kolejno tworzone prostokąty poprzez wykorzystanie długości przekątnej kwadratu jako boku kolejnej figury. W takim założeniu podstawa kwadratu a była podstawą kolejnych prostokątów, zaś boki wynosiły kolejne wartości przekątnych począwszy od a, pierwiastek z 2, pierwiastek z 3 itd.[potrzebne źródło]
Twierdza Alhambra została w 1984 roku wpisana na listę światowego dziedzictwa kultury UNESCO.
15 września 1890 r. w Alhambrze wybuchł trzeci, a zarazem największy w historii pałacu pożar. Ogień dostał się do następujących pomieszczeń: Torre de Comares, Sala de la Barca i do galerii znajdującej się niedaleko Patio de los Leones. Dzięki zaangażowaniu lokalnego malarza Manuela Gómeza-Moreno González pałac udało się odrestaurować[5].
Przypisy
- ↑ Witold Szolginia: Architektura. Warszawa: Sigma NOT, 1992, s. 8. ISBN 83-85001-89-1.
- ↑ Praca zbiorowa: Sztuka świata. T. 4. Warszawa: Wydawnictwo Arkady, 1990, s. 222. ISBN 83-213-3549-7.
- ↑ 3,0 3,1 Encyklopedia "Ultima Thule", 1927.
- ↑ Lesley Firth (pod red.): Gdzie jest...?. Kingfisher Books - Ossolineum, 1992, s. 91. ISBN 83-04-03990-7.
- ↑ Carolina Molina: Manuel Gómez-Moreno González: El hombre que lo dió todo por Granada (hiszp.). El legado Andalusí, 22 kwietnia 2009. [dostęp 08-08-2012].
Zobacz też [edytuj]
Galeria [edytuj]
-
Plan of the Palacio Arabe 1889
-
Ogólny widok pałacu
-
-
-
Fontanna Lwów na dziedzińcu Alhambra
-
-
