Allactaga
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Allactaga[1] | |
| F. Cuvier, 1837 | |
 Allactaga major |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Nadgromada | żuchwowce |
| Gromada | ssaki |
| Infragromada | łożyskowce |
| Rząd | gryzonie |
| Podrząd | Myomorpha |
| Nadrodzina | Dipodoidea |
| Rodzina | skoczkowate |
| Podrodzina | Allactaginae |
| Rodzaj | Allactaga |
| Synonimy | |
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Allactaga – rodzaj gryzoni z rodziny skoczkowatych[2], w skład którego wchodzi 12 gatunków zamieszkujących rejony północnej Afryki, irańskie płaskowyże oraz tereny Azji centralnej i środkowowschodniej Mongolii[3].
Morfologia [edytuj]
Charakterystyczną cechą właściwą dla wszystkich skoczkowatych są bardzo długie tylne kończyny i ogon. Ogon może stanowić około 60% długości ich ciała (mierzonej z ogonem)[4]. Allactaga poruszają się na silnie rozbudowanych tylnych kończynach, a przednie są zredukowane[3]. Tylne łapy umożliwiają gatunkom Allactaga wykonywanie bardzo długich skoków, nawet około 1 metra. Duże oczy ułatwiają lepsze funkcjonowanie w nocy[5].
| A. toussi | A. elater | A. hotsoni | A. williamsi | |
|---|---|---|---|---|
| masa ciała (g) | 63,38±10,88 | 41,10 ± 3,34 | 64,88 ± 9,82 | 83,95 (n=2) |
| długość ciała (mm) | 109,38 ± 7,87 | 99,84 ± 3,25 | 117,50 ± 8,67 | 124 (n=2) |
| długość ogona (mm) | 177,50 ± 6,60 | 156,28 ± 13,52 | 184,50 ± 20,97 | 218 ± 30,22 |
| kończyny tylne (mm) | 53,25 ± 1,60 | 49,52 ± 0,85 | 58,00 ± 2,25 | 68,67 ± 3,79 |
| uszy (mm) | 37,00 ± 2,23 | 33,48 ± 1,54 | 41,00 ± 3,44 | 44,67 ± 3,79 |
Allactaga prowadzą nocny tryb życia[5].
Systematyka [edytuj]
Gatunki w obrębie rodzaju Allactaga[2][3]:
- podrodzaj Allactaga:
-
- Allactaga elater (Lichtenstein, 1828)
- Allactaga firouzi Womochel, 1978
- Allactaga hotsoni Thomas, 1920
- Allactaga major (Kerr, 1792)
- Allactaga severtzovi Vinogradov, 1925
- Allactaga vinogradovi Argyropulo, 1941
- podrodzaj Orientallactaga:
-
- Allactaga balikunica Hsia and Fang, 1964
- Allactaga bullata Allen, 1925
- Allactaga sibirica (Forster, 1778)
- podrodzaj Paralactaga:
-
- Allactaga euphratica Thomas, 1881
- Allactaga williamsi Thomas, 1897
- podrodzaj Scarturus:
-
- Allactaga tetradactyla (Lichtenstein, 1823)
Przypisy [edytuj]
- ↑ Allactaga w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ 2,00 2,01 2,02 2,03 2,04 2,05 2,06 2,07 2,08 2,09 2,10 Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Allactaga. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 30 października 2011]
- ↑ 3,0 3,1 3,2 3,3 J. Darvish, T. Hajjar, M. Moghadam Matin, F. Haddad i inni. New Species of Five-Toed Jerboa (Rodentia: Dipodidae, Allactaginae) from North-East Iran. „Journal of Sciences, Islamic Republic of Iran”. 2 (19), s. 103-109, 2008. University of Tehran. ISSN 1016-1104 (ang.).
- ↑ Ercüment ÇOLAK, Nuri YİĞİT. A new subspecies of Jerboa from Turkey; Allactaga euphratica kivanci* subsp. n.. „The Turkish Journal of Zoology”, s. 93-98, 1998. TÜBİTAK (ang.).
- ↑ 5,0 5,1 Lambert M. Surhone, Mariam T. Tennoe, Susan F. Henssonow: Allactaga. Betascript Publishing, 2011-04-20, s. 96. ISBN 978-6135337341. (ang.)
