Allan Quatermain i zaginione miasto złota

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Allan Quatermain i zaginione miasto złota
Allan Quatermain and the Lost City of Gold
Gatunek komedia, przygodowy
Data premiery 16 maja 1987
Kraj produkcji  Stany Zjednoczone
Język angielski
Czas trwania 99 min.
Reżyseria Gary Nelson
Scenariusz Gene Quintano,
Lee Reynolds
Główne role Richard Chamberlain,
Sharon Stone,
James Earl Jones,
Henry Silva
Zdjęcia Frederick Elmes,
Álex Phillips Jr.
Scenografia Leslie Dilley,
Trevor Williams,
Portia Iversen,
Patrick Willis
Kostiumy Marianne Fassler
Montaż Gary Griffin,
Alain Jakubowicz,
Dan Loewenthal
Produkcja Yoram Globus,
Menahem Golan
Wytwórnia Golan-Globus Productions
Dystrybucja Cannon Film
Poprzednik Kopalnie króla Salomona (1985)

Allan Quatermain i zaginione miasto złota (ang. Allan Quatermain and the Lost City of Gold) – amerykański film fabularny z 1987 roku w reżyserii Gary'ego Nelsona. Komedia przygodowa, kontynuacja filmu Kopalnie króla Salomona z 1985 roku.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

  • Richard Chamberlain - Allan Quatermain
  • Sharon Stone - Jesse Huston
  • James Earl Jones - Umslopogaas
  • Henry Silva - Agon
  • Robert Donner - Swarma
  • Doghmi Larbi - Nasta
  • Aileen Marson - Królowa Nyleptha
  • Cassandra Peterson - Sorais
  • Martin Rabbett - Robeson Quatermain
  • Rory Kilalea - Dumont
  • Alex Heyns - Holender
  • Themsi Times - Pielęgniarka
  • Philip Boucher - Barman
  • Stuart Goakes - Kupiec
  • Fidelis Cheza - Przywódca wojowników Esbowe
  • Nic Lesley - Bezzębny Arab
  • George Chiota - George

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Allan Qatermain wraz ze swoją narzeczoną Jesse wyrusza na poszukiwanie swojego zaginionego brata oraz legendarnego miasta złota.

Opinie o filmie[edytuj | edytuj kod]

  • The Best of Video. Poradnik: kino, tv, sat, video, pod red. Witolda Nowakowskiego[1]
Film nie miał dobrej prasy. Zarzucano mu naiwność, schematyczność fabuły i efektów specjalnych. Jednak zwolennicy przygody w starym stylu będą oglądać go z przyjemnością (nie bez znaczenia pozostają tu wdzięki Sharon Stone).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • The Best of Video. Poradnik: kino, tv, sat, video pod red. Witolda Nowakowskiego, Warszawa 1994, s. 9.

Przypisy

  1. The Best of Video, pod red. Witolda Nowakowskiego, Warszawa 1994, s. 12.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]