Allan Wells

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Allan Wells
Data i miejsce urodzenia 3 maja 1952
Edynburg
Dyscypliny lekkoatletyka
Dorobek medalowy

Allan Wipper Wells (ur. 3 maja 1952 w Edynburgu) – szkocki lekkoatleta, sprinter, mistrz i wicemistrz olimpijski.

Pierwotnie specjalizował się w skoku w dal i trójskoku, ale od połowy lat 70. skoncentrował się na sprincie. Dopiero jednak w 1976 zszedł poniżej bariery 11 sekund na 100 metrów.

Pierwsze sukcesy międzynarodowe przyszły w 1978, kiedy to Wells pobił rekord Wielkiej Brytanii na 100 metrów wynikiem 10,15 s. Na Igrzyskach Wspólnoty Narodów w Edmonton wygrał bieg na 200 metrów (poprawiając w przedbiegach rekord W. Brytanii na 20,61) oraz był członkiem zwycięskiej sztafety 4 × 100 m, a na 100 metrów zdobył srebrny medal. Zajął 6. miejsca w finale na 100 metrów i w sztafecie 4 × 100 metrów na Mistrzostwach Europy w Pradze. W 1979 zwyciężył na 200 metrów w finale Pucharu Europy w Turynie przed rekordzistą świata Pietro Menneą, a na 100 m zajął 3. miejsce.

Na Igrzyskach Olimpijskich w 1980 w Moskwie Wells startował w trzech konkurencjach, za każdym razem dochodząc do finału. Na 100 m ustanowił w ćwierćfinale kolejny rekord W. Brytanii 10,11 s. W finale zwyciężył w czasie 10,25 s przed faworytem Kubańczykiem Silvio Leonardem (ten sam czas).

Wells wygrał bieg na 100 m podczas Pucharu Europy w Zagrzebiu w 1981, a na 200 m był drugi. Zwyciężył na 100 m i na 200 m na Igrzyskach Wspólnoty Narodów w 1982 w Brisbane (na 200 m wspólnie z Anglikiem Michaelem McFarlane), a w sztafecie 4 × 100 m zajął wraz z kolegami 3. miejsce. Po raz kolejny odniósł zwycięstwo w finale Pucharu Europy w 1983 w Londynie, tym razem na 200 m (na 100 m był drugi). Na Mistrzostwach Świata w 1983 w Helsinkach był czwarty w finale zarówno na 100 m, jak i na 200 m.

Wystąpił na Igrzyskach Olimpijskich w 1984 w Los Angeles. Na 100 m odpadł w półfinale, a sztafeta 4 × 100 m z jego udziałem zajęła 7. miejsce w finale. Startował na Mistrzostwach Europy w 1986 w Stuttgarcie, gdzie był piąty w finałach 100 m i 200 m.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]