Allerød (okres klimatyczny)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Allerød – ciepły okres interstadialny u schyłku ostatniego glacjału, pomiędzy starszym i młodszym dryasem. Trwał od 11 866/12 126–10 847/10 896 lat BC. Nazwa pochodzi od stanowiska Allerød niedaleko Kopenhagi w Danii.

W tym czasie nastąpiło przesunięcie stref klimatycznych ku północy, na Niżu Zachodnioeuropejskim pojawiły się środowiska leśne, w Polsce są to lasy brzozowo-sosnowe (strefa północna) i sosnowo-brzozowe (strefa południowa). Z okresem Allerødzkim wiąże się glebę typu Ussello, która bywa widoczna w profilach wydmowych. Jest to ślad po środowisku leśnym.

Okres Allerødu zakończył się gwałtownym oziębieniem klimatu (ok. 12 680 lat BP), trwającym około 20 lat, na co wskazują analizy rdzeni pochodzących z lodowców grenlandzkich (GRIP i GISP 2).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jacek Kabaciński, Iwona Sobkowiak-Tabaka: 2007 Późny paleolit Niżu Środkowoeuropejskiego w świetle chronostratygrafii późnego glacjału, Przegląd Archeologiczny t. 55, s. 53–70.
  • Janusz Krzysztof Kozłowski, Stefan Karol Kozłowski: 1977 Epoka kamienia na ziemiach polskich, Warszawa.