Alone in the Dark

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy gry komputerowej. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Alone in the Dark
Producent Infogrames
Wydawca Interplay
Reżyser Frédérick Raynal
Scenarzysta Hubert Chardot
Kompozytor Philippe Vachey
Data wydania

14 listopada 1992

Gatunek

survival horror

Tryby gry gra jednoosobowa
Kategorie wiekowe

ESRB: Teen

Wymagania sprzętowe
Platforma MS-DOS, Mac OS, 3DO Interactive Multiplayer, RISC OS, FM Towns
Wymagania

procesor IBM PC AT 386, 2 MB RAM, karta graficzna VGA, karta dźwiękowa

Kontrolery klawiatura, mysz, gamepad
Kontynuacja Alone in the Dark 2 (1994)

Alone in the Darkgra komputerowa typu survival horror stworzona przez Infogrames (teraz Atari) w 1992 r. Jest to pierwsza gra z widokiem z trzeciej osoby wykorzystująca grafikę trójwymiarową; wytworzyła standardy gatunku survival horror, które w latach późniejszych zostały rozwinięte w takich grach jak Resident Evil czy Silent Hill. Kamery w grze były statyczne. Gdy bohater wychodził z poza kadru zmieniało się także ujęcie.

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Jeremy Hartwood, właściciel Derceto, legendarnej posiadłości w Luizjanie, popełnił samobójstwo. Jego śmierć wydała się nieprawdopodobna, jednak nie zaskoczyła nikogo, ponieważ posiadłość uważana była za nawiedzoną przez złe moce. O samobójstwie szybko zapominają okoliczni mieszkańcy. Zadaniem gracza jako prywatnego detektywa jest zbadanie okoliczności śmierci Hartwooda. Zaraz po wejściu do posiadłości okazuje się, że dom jest nawiedzony i roi się w nim od potworów. Gracz musi wyjaśnić, co było przyczyną śmierci Hartwooda, a także opuścić posiadłość żywy.

Rozgrywka[edytuj | edytuj kod]

Gracz ma możliwość wyboru bohatera – kobietę (Emily Hartwood) lub mężczyznę (Edward Carnby) – po czym zostaje uwięziony w nawiedzonym domu. Gra rozpoczyna się na poddaszu, w miejscu, gdzie powiesił się Hartwood. Gracz może się poruszać po całej posiadłości, znajdując po drodze różne bronie (nóż kuchenny, rewolwer, strzelba, szabla, miecz itp.) i walczy z siłami zła (przede wszystkim klasycznymi żywymi trupami).

Walka z potworami stanowi tylko część gry, większość przeciwników można bowiem pokonać poprzez rozwiązanie różnych zagadek logicznych (w praktyce większości potworów nie można inaczej pokonać).

Historię posiadłości gracz poznaje z napotykanych w trakcie rozgrywki notatek i książek. W bibliotece można znaleźć takie książki jak Necronomicon czy De Vermis Mysteriis zaczerpnięte z prozy Lovecrafta Wielcy Przedwieczni.

Seria[edytuj | edytuj kod]

Po ogromnym sukcesie pierwszej części powstało kilka kontynuacji:

Film[edytuj | edytuj kod]

W 2005 roku wyprodukowany został film Alone in the Dark: Wyspa cienia, luźno bazujący na czwartej części gry. Wyreżyserował go Uwe Boll. Film kosztował dwadzieścia milionów dolarów, jednak owa kwota nie zwróciła się, a co gorsza film spotkał się z ostrą i bezlitosną krytyką ze strony wielu zawodowych krytyków. W portalu IMDb otrzymał od użytkowników średnią ocen 2,2/10 przy 10 tysiącach oddanych głosów.