Alosza Popowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Trzej bohaterowie: Dobrynia Nikitycz, Ilja Muromiec i Alosza Popowicz wg obrazu Wiktora Wasniecowa Mocarze

Alosza Popowicz (ros. Алёша Попович) – postać fikcyjna, bohater ruskich bylin. Występuje jako jeden z trzech wielkich legendarnych ruskich wojów obok Ilji Muromca i Dobryni Nikitycza. Miał być synem popa Leontija z Rostowa. Natychmiast po przyjściu na świat potrafił jeździć konno i posługiwać się bronią.

Alosza był dzielnym, wytrwałym i wesołym, ale jednocześnie podstępnym, pysznym i kłamliwym drużynnikiem kniazia Władimira (utożsamianego z Włodzimierzem Wielkim). Do największych czynów Aloszy należały zabicie smoka Tugarina (zob. żmij) oraz potwora Skima. Znany był również z miłosnych niepowodzeń. Nie udało mu się uwieść żony Dobryni Nikitycza, a zaloty do siostry braci Zbrodowiczów przypłacił śmiercią.

Pierwowzorem postaci Aloszy mógł być Aleksander, syn rostowskiego duchownego, który poległ w walce z Tatarami nad Kałką w 1223 roku. Z drugiej jednak strony byliny dotyczące postaci Aloszy zawierają motywy dotyczące walk z Połowcami z XI-XII wieku[1].

W 2004 roku wyprodukowany został film animowany Alosza Popowicz i wąż Tugaryn (ros. Алёша Попович и Тугарин змей, Alosza Popowicz i Tugarin zmiej), który w komediowej konwencji przedstawia legendę o Popowiczu[2].

Przypisy

  1. Mały słownik kultury dawnych Słowian. L. Leciejewicz (red.). Warszawa: Wiedza Powszechna, 1988, s. 14. ISBN 83-214-0499-5.
  2. Alosza Popowicz i wąż Tugaryn w bazie filmweb.pl

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]