Alphonse de Lamartine
Z Wikipedii
| Alphonse de Lamartine | |
 |
|
| Imiona i nazwisko | Alphonse Marie Louise Prat de Lamartine |
| Data i miejsce urodzenia | 21 października 1790 Mâcon |
| Data i miejsce śmierci | 28 lutego 1869 Paryż |
| Narodowość | francuska |
| Dziedzina sztuki | poezja |
| Styl | Romantyzm |
| Ważne dzieła | Jezioro |
 Zdjęcia w Commons |
|
 Cytaty w Wikicytatach |
|
Alphonse Marie Louise Prat de Lamartine, właściwie Alphonse-Marie-Louis de Prat de Lamartine (ur. 21 października 1790 w Mâcon, zm. 28 lutego 1869 w Paryżu) − polityk, pacyfista i poeta, tradycyjnie uważany za pierwszego twórcę francuskiego romantyzmu.
Spis treści |
[edytuj] Życie
[edytuj] Dzieciństwo i młodość
Urodził się w Mâcon (Burgundia) w rodzinie francuskiej prowincjonalnej arystokracji. W późniejszym czasie uznany za pierwszego i chyba najbardziej znaczącego francuskiego poetę romatycznego Lamartine wychowany został przez gorliwych katolików, ale z czasem sam uznał się za panteistę.
[edytuj] Działalność polityczna
W pewnym momencie coraz większą rolę w jego życiu zaczynała odgrywać polityka, w którą zaangażował się po stronie ruchów republikańskich i rewolucyjnych. Był jednym z przywódców rewolucji roku 1848, kiedy obalono króla Ludwika Filipa i proklamowano II Republikę. Między majem a czerwcem 1848 Lamartine zasiadał w Komisji Wykonawczej, która pełniła rolę kolegialnej głowy państwa. Nawoływał wtedy do zniesienia niewolnictwa i kary śmierci. Skłaniał się też wyraźnie do idei demokracji i pacyfizmu.
Zgłosił swoją kandydaturę w wyborach prezydenckich pod koniec roku 1848, stając m.in. przeciwko bratankowi Napoleona I Ludwikowi Napoleonowi Bonaparte, powołując się w tym ostatnim przypadku na fakt, iż prezydentem, wedle nowego prawa, nie może zostać ktoś, kto kiedykolwiek utracił francuskie obywatelstwo (Ludwik Napoleon był zaś wygnany kilkakrotnie z kraju), ale ten argument nie został przyjęty. Licząc, że Ludwik Napoleon nie zdobędzie wymaganej większości 1/3 głosów powszechnych, Lamartine wierzył, że dzięki swej popularności i elokwencji zostanie bez trudy wybrany przez Zgromadzenie Narodowe. Mimo to Ludwik Napoleon wygrał wybory przytłaczającą, sięgającą ponad 70%, przewagą głosów, a Lamartine w ostatniej chwili wycofał swoją kandydaturę, uzyskując wszelako kilkanaście tysięcy głosów.
Ponadto od 24 lutego do 11 maja 1848 był ministrem spraw zagranicznych nowej republiki.
[edytuj] Pełnione funkcje
| Poprzednik Pierre Daru |
Członek Akademii Francuskiej (miejsce 7) 1829-1869 |
Następca Émile Ollivier |
| Poprzednik François Guizot |
Minister Spraw Zagranicznych Francji 1848 |
Następca Jules Bastide |
| Poprzednik John N. Dalton |
Głowa Państwa Francuskiego (obok innych członkow Komisji) Maj-Czerwiec 1848 |
Następca Gerald L. Baliles |
