Altamira

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy miejsca w Hiszpanii. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Altamira
Państwo  Hiszpania
Położenie w pobliżu Santillana del Mar
Długość 270 m
Data odkrycia 1879 r.
Położenie na mapie Kantabrii
Mapa lokalizacyjna Kantabrii
Altamira
Altamira
Położenie na mapie Hiszpanii
Mapa lokalizacyjna Hiszpanii
Altamira
Altamira
Ziemia 43°22′57″N 4°06′58″W/43,382500 -4,116111Na mapach: 43°22′57″N 4°06′58″W/43,382500 -4,116111
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Jaskinia Altamira i jaskinie ze sztuką paleolityczną w północnej Hiszpaniia
Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO
Kraj  Hiszpania
Typ kulturowe
Spełniane kryterium I, III
Charakterystyka #310 bis
Regionb Europa i Ameryka Połnocna
Historia wpisania na listę
Wpisanie na listę 1985
na 9. sesji
Dokonane zmiany 2008 (rozszerzenie)
a Oficjalna nazwa wpisana na liście UNESCO
b Oficjalny podział dokonany przez UNESCO
brak współrzędnych

Altamirajaskinia krasowa w górach Kantabryjskich w północnej Hiszpanii, w pobliżu miejscowości Santillana del Mar[1]. Odkryta w 1879 r. Jej wnętrze pokryte jest wielobarwnymi rysunkami należącymi do kultury magdaleńskiej.

Długość jaskini ok. 270 m, wysokość w niektórych odgałęzieniach i komorach: 1-2,6 m. W części głównej jaskini na stropie o pow. ponad 100 m² odkryto sylwetki zwierząt. Kilkanaście żubrów (bizonów), jelenie, sarny, konie i koziorożce, oraz znaki geometryczne, malowane w trzech kolorach: czerwień,czerń i fiolet[2]. Wymiary fryzu to 18,0 m długości i 9,0 m szerokości.

Fragment rysunku naskalnego w Altamira

Wysokość jaskini, w której został znaleziony, wynosi ok. 2,0 m. Artysta wykorzystał naturalną rzeźbę skalną, jej wybrzuszenia i załamania, malując na nich sylwetki bizonów w różnych pozycjach: klęku, skoku, upadku. Całe przedstawione stado bizonów (żubrów) znajduje się w ruchu. Sprawia wrażenie stada zatrzymującego się w pędzie przed postacią dwunastometrowej łani namalowanej na najbardziej oddalonej płaszczyźnie. Głowa łani zwrócona jest w kierunku otworu jaskini. Na ścianach znajdują się także ryty antropomorficzne oraz odciski i kontury dłoni. Większość rysunków powstała około 13 000 lat p.n.e., lecz jednak niektóre fragmenty rysunków datuje się, stosując datowanie radiowęglowe, na wiek od 25 000 do 35 000 lat[2][1] .

Jest to jedno z największych osiągnięć sztuki górnopaleolitycznej. Badacze chętnie przypisują rysunkom charakter magiczny, ale wydaje się, że lepiej jest traktować je jako wyraz dążenia do poznawania świata: umiejętność odzwierciedlenia rzeczywistości, początek sztuki, nauki, a nawet pisma.

Jaskinię odkrył Marcelino Sanz de Sautuola w 1879 roku. Od czasu udowodnienia, że malowidła pochodzą z paleolitu, liczba odwiedzających wciąż rosła. W 1973 roku jaskinię odwiedziło 174 000 ludzi[1]. Wpływ wydychanego dwutlenku węgla oraz pyłu odzieżowego nie był obojętny, co doprowadziło do zamknięcia jaskini dla publiczności w 1977 roku[3]. Ponownie otwarto w 1982, lecz dostęp był ograniczony do kilku osób dziennie i aby wejść do jaskini, trzeba było wpisać się na listę oczekujących trzy lata wcześniej[2]. W 2001 roku zamknięto ponownie jaskinię, zezwalając na wstęp tylko naukowcom i konserwatorom[4]. Jednocześnie zbudowano replikę jaskini, którą otwarto w 2008 roku[3].

Od 1984 roku jaskinia znajduje się na liście UNESCO Światowego Dziedzictwa Kulturowego i Przyrodniczego Ludzkości[5][3].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Cueva de Altamira, The Sistine Chapel of Palaeolithic Art (ang.). [dostęp 31-11-2012].
  2. 2,0 2,1 2,2 Visit the Altamira Caves in Cantabria, Spain - a visitors guide to Altamira Caves with places to visit (ang.). [dostęp 31-11-2012].
  3. 3,0 3,1 3,2 Altamira Cave, World Heritage Site (ang.). [dostęp 31-11-2012].
  4. Visita la Cueva de Altamira (hiszp.). [dostęp 31-11-2012].
  5. The United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization: Cave of Altamira and Paleolithic Cave Art of Northern Spain (ang.). [dostęp 31-11-2012].