Altamira
| Altamira | |
| Państwo |  Hiszpania |
| Położenie | w pobliżu Santillana del Mar |
| Długość | 270 m |
| Data odkrycia | 1879 r. |
|
Położenie na mapie Hiszpanii
  Altamira
|
|
 43°22′57″N 4°06′58″W / 43.3825, -4.1161111111111Na mapach: 43°22′57″N 4°06′58″W / 43.3825, -4.1161111111111 |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
| Jaskinia Altamira i jaskinie ze sztuką paleolityczną w północnej Hiszpaniia |
|
| Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO | |
| Kraj | Hiszpania |
| Typ | kulturowe |
| Spełniane kryterium | I, III |
| Charakterystyka | #310 bis |
| Regionb | Europa i Ameryka Połnocna |
| Historia wpisania na listę | |
| Wpisanie na listę | 1985 na 9. sesji |
| Dokonane zmiany | 2008 (rozszerzenie) |
| a Oficjalna nazwa wpisana na liście UNESCO b Oficjalny podział dokonany przez UNESCO |
|
Altamira – jaskinia krasowa w górach Kantabryjskich w północnej Hiszpanii, w pobliżu Santillana del Mar[1]. Odkryta w 1879r. Jej wnętrze pokryte jest wielobarwnymi rysunkami należącymi do kultury magdaleńskiej.
Długość jaskini ok. 270 m, wysokość w niektórych odgałęzieniach i komorach: 1-2,6 m. W części głównej jaskini na stropie o pow. ponad 100 m² odkryto sylwetki zwierząt. Kilkanaście żubrów (bizonów), jelenie, sarny, konie i koziorożce, oraz znaki geometryczne, malowane w trzech kolorach: czerwień,czerń i fiolet[2]. Wymiary fryzu to 18,0 m długości i 9,0 m szerokości.
Wysokość jaskini, w której został znaleziony wynosi ok. 2,0 m. Artysta wykorzystał naturalną rzeźbę skalną, jej wybrzuszenia i załamania malując na nich sylwetki bizonów w różnych pozycjach: klęku, skoku, upadku. Całe przedstawione stado bizonów (żubrów) znajduje się w ruchu. Sprawia wrażenie stada zatrzymującego się w pędzie przed postacią dwunastometrowej łani namalowanej na najbardziej oddalonej płaszczyźnie. Głowa łani zwrócona jest w kierunku otworu jaskini. Na ścianach znajdują się także ryty antropomorficzne oraz odciski i kontury dłoni. Większość rysunków powstała około 13 000 lat p.n.e., lecz jednak niektóre fragmenty rysunków datuje się stosując datowanie radiowęglowe na wiek od 25 000 do 35 000 lat[2][1] .
Jest to jedno z największych osiągnięć sztuki górnopaleolitycznej. Badacze chętnie przypisują rysunkom charakter magiczny, ale wydaje się, że bardziej uzasadnione jest traktować je jako wyraz dążenia do poznawania świata: umiejętność odzwierciedlenia rzeczywistości, początek sztuki, nauki, a nawet pisma.
Jaskinę odkrył Marcelino Sanz de Sautuola w 1879 roku. Od czasu udowodnienia że malowidła pochodzą z paleolitu liczba odwiedzających wciąż rosła. W 1973 roku jaskinię odwiedziło 174 000 ludzi[1]. Wpływ wydychanego dwutlenku węgla oraz pyłu odzieżowego nie był obojętny i doprowadziło to zamknięcia jaskini dla publiczności w 1977 roku [3]. Ponownie otwarto w 1982, lecz dostęp był ograniczony do kilku osób dzienne a lista oczekujących rezerwowała wstęp na trzy lata wprzód[2]. W 2001 roku zamknięto ponownie jaskinię, zezwalając na wstęp tylko naukowcom i konserwatorom[4], lecz zbudowano jej replikę którą otwarto w 2008 roku[3].
Od 1984 roku jaskinia znajduje się na liście UNESCO Światowego Dziedzictwa Kulturowego i Przyrodniczego Ludzkości[5][3].
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 Cueva de Altamira, The Sistine Chapel of Palaeolithic Art (ang.). [dostęp 31-11-2012].
- ↑ 2,0 2,1 2,2 Visit the Altamira Caves in Cantabria, Spain - a visitors guide to Altamira Caves with places to visit (ang.). [dostęp 31-11-2012].
- ↑ 3,0 3,1 3,2 Altamira Cave, World Heritage Site (ang.). [dostęp 31-11-2012].
- ↑ Visita la Cueva de Altamira (hiszp.). [dostęp 31-11-2012].
- ↑ The United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization: Cave of Altamira and Paleolithic Cave Art of Northern Spain (ang.). [dostęp 31-11-2012].
