Altana
Altana (chłodnik, ciennik) – lekka budowla, często ażurowa, stawiana w ogrodzie, często ozdobna, również niewielki plac zacieniony przez krąg drzew[1]. Ma za zadanie chronić przed deszczem i słońcem. Miejsce spotkań i odpoczynku. Często stawiana w punktach widokowych lub jako akcent na zakończeniu osi kompozycyjnych ogrodu. Dzisiaj także letni domek w ogródku.
Altanom nadawano często bogatą i ozdobną formę architektoniczną. W XVI-XVIII wieku budowano altany murowane na planie prostokąta lub wieloboku, otwarte lub zamknięte, pokryte dachem namiotowym lub kopulastym wspartym na bogato dekorowanych kolumnach. W XVIII i XIX wieku budowano altany w ogrodach krajobrazowych w formie pagód, świątyń antycznych, gotyckich kaplic, czy wiejskich chat[2].
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
- ↑ Longin Majdecki, Historia Ogrodów, T. 2, Od XVIII wieku do współczesności, PWN, Warszawa 2008, ISBN 978-83-01-15416-5.
- ↑ Witold Szolginia: Architektura. Warszawa: Sigma NOT, 1992, s. 9. ISBN 83-85001-89-1.
