Altenkirchen (Meklemburgia-Pomorze Przednie)
| Altenkirchen | |
| Państwo | |
| Kraj związkowy | Meklemburgia-Pomorze Przednie |
| Powiat | Vorpommern-Rügen |
| Urząd | Nord-Rügen |
| Powierzchnia | 22,42 km² |
| Populacja • liczba ludności • gęstość |
1 023 46 osób/km² |
| Położenie | 54°38′N 13°21′E |
| Wysokość | 20 m n.p.m. |
| Kod pocztowy | 18556 |
| Numer kierunkowy | 038391 |
| Tablice rejestracyjne | RÜG |
| Adres urzędu gminy | Ernst-Thälmann-Straße 37, 18551 Sagard |
| Położenie na mapie powiatu |
|
| Portal |
|
Altenkirchen (pol. hist. Cerkwica[1], Kościelec Rański[2]) - miejscowość i gmina w Niemczech, w kraju związkowym Meklemburgia-Pomorze Przednie, w powiecie Vorpommern-Rügen, wchodząca w skład urzędu Nord-Rügen[3]. Gmina znana jest z kościoła parafialnego, który dał nazwę miejscowości Altenkirchen (niem. alt = stary; Kirche = kościół).
Spis treści |
Geografia[edytuj]
Gmina leży w środkowej części półwyspu Wittow, pomiędzy zatoką Tromper Wiek na wschodzie a Morzem Bałtyckim na północy.
Teren gminy jest lekko pagórkowaty, na wybrzeżu występują lasy, we wschodnich terenach dominują pola uprawne.
Przez gminę, wzdłuż wybrzeża prowadzi droga do najbardziej na północ wysuniętego punktu Niemiec - przylądka Arkona.
Historia[edytuj]
Do roku 1326 teren gminy był częścią Księstwa rugijskiego, a następnie Księstwa Pomorskiego. Po pokoju westfalskim w 1648 r cała Rugia, a tym samym i gmina Altenkirchen stała się częścią Pomorza Szwedzkiego. Następnie po kongresie wiedeńskim w 1815 r. gmina należała do pruskiej prowincji Pomorze. Od roku 1818 powiatu Rügen (Landkreis Rügen), ale pomiędzy 1952 a 1955 gmina była częścią powiatu Bergen (Kreis Bergen). Następnie do roku 1994 była częścią powiatu Rügen (Kreis Rügen) w okręgu Rostock (Bezirk Rostock). Od roku 1990 wchodzi w skład kraju związkowego Meklemburgia-Pomorze Przednie.[4]. Dnia 4 września 2011 wyniku reformy administracyjnej gmina stała się częścią powiatu Vorpommern-Rügen.
Kościół w Altenkirchen[edytuj]
W miejscowości znajduje się kościół parafialny, którego budowę rozpoczęto przypuszczalnie już w 1185 r. Kościołowi gmina zawdzięcza również swą nazwę. Między 1792 a 1808 posługę kapłańską sprawował Ludwig Gotthard Kosegarten, znany również jako pisarz oraz profesor Uniwersytetu w Graifswaldzie, którego grób znajduje się na przykościelnym cmentarzu[4].
W ścianie pochodzącej z XIII wieku zakrystii kościoła zachowała się granitowa płyta o wymiarach 1,19×1,68 m z płaskorzeźbą przedstawiającą wąsatego mężczyznę w czapce, trzymającego oburącz róg. Płyta datowana jest na X-XI wiek[5]. Popularniejsze dawniej hipotezy dopatrywały się w tej płycie nagrobka jakiegoś dostojnika, najczęściej księcia Jaromara I lub jego brata Tesława[5]. Obecnie przeważa hipoteza, że jest to wyobrażenie boga Świętowita, za czym przemawiają przypisywane bogu atrybuty wąsa i rogu, brak chrześcijańskiej symboliki i prawdopodobnie celowe (deprecjonujące) usytuowanie płyty, zwracające postać twarzą ku dołowi[5].
Przypisy
- ↑ Thomas Kantzow "Pomerania", tom 1, Szczecin 2005, ISBN 83-89341-18-2
- ↑ Koleje Pomorza Przyodrzańskiego 1:1 000 000 Dyr. Okręg. Kolei Państw. w Szczecinie, 1946 [1]
- ↑ Statistisches Amt Mecklenburg-Vorpommern, Schwerin, 2009
- ↑ 4,0 4,1 Landesbibliographie M-V (niem.). [dostęp 29 grudnia 2009].
- ↑ 5,0 5,1 5,2 Jerzy Strzelczyk: Mity, podania i wierzenia dawnych Słowian. Poznań: Rebis, 2007, s. 35-36. ISBN 978-83-7301-973-7.
|
||||||||