Alvarinho

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Winorośl 'Alvarinho'
Grono Alvarinho
Grono Alvarinho
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Rząd winoroślowce
Rodzina winoroślowate
Rodzaj winorośl
Gatunek winorośl właściwa
Kultywar 'Alvarinho'
Nazwa systematyczna
Vitis vinifera L. 'Alvarinho'
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Alvarinho (port., wym. [aɫvaˈɾiɲu]) albo albariño (gal., wym. [alβaˈɾiːɲo]) – biała odmiana winorośli, pochodząca z Portugalii i uważana za jeden z najwspanialszych europejskich szczepów[2][3].

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Winorośl alvarinho daje stosunkowo niskie plony i owoce o wysokiej jakości[4][5]. Dojrzewa szybko i jest wrażliwa na wiosenne przymrozki[5]. Owoce są małe, ale liczne, a skórki owoców grube[3][6]. Odporność na mączniaka prawdziwego i rzekomego jest dużą zaletą w regionach o większych opadach[6].

Wybór galicyjskich win produkowanych z albariño
Albariños w Santiago de Compostela w Hiszpanii

Rozpowszechnienie[edytuj | edytuj kod]

Szczep jest znany jako tradycyjny surowiec na biały wariant północnoportugalskiego wina vinho verde[4][7]. Najlepsze efekty daje w północnej, przygranicznej części regionu[4]. Szeroko uprawiany jest również w regionie Rías Baixas DO, leżącym w galicyjskiej części Hiszpanii[3][6][8][9][10].

Winnice obsadzone albariño można spotkać na północnym zachodzie Stanów Zjednoczonych (stany Oregon i Waszyngton)[11]. Odmiana odbywa kwarantannę w Australii, po której będzie mogła być sadzona w winnicach produkcyjnych[12].

Wina[edytuj | edytuj kod]

Wina produkowane z alvarinho cechują się średnim poziomem alkoholu (ok. 11,5–13,0%), co czyni szczep wyjątkowo krzepkim na tle innych odmian używanych do produkcji vinho verde[4][13]. Koncentracji cukru i innych składników sprzyjają niskie plony alvarinho[4].

Wina są delikatne, aromatyczne i rześkie, o zauważalnym poziomie kwasów i przeznaczone do picia w przeciągu kilku lat po produkcji[3][9][14]. Rozpoznawalne są aromaty gruszek, jabłek i owoców egzotycznych[3].

Synonimy[edytuj | edytuj kod]

Oprócz podstawowych nazw alvarinho i albariño szczep ten jest znany także jako albarina, alvarin branco, azal blanco, cainho branco (port.), galego i galeguinho[2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 29 stycznia 2013].
  2. 2,0 2,1 Alvarinho w bazie danych Instytutu Hodowli Winorośli Geilweilerhof (ang.). [dostęp 29 stycznia 2013].
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 André Dominé: Wino. Wyd. 2. Ożarów Mazowiecki: Wydawnictwo Olesiejuk, 2009, s. 84. ISBN 978-83-7626-712-8. (pol.)
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 Tom Stevenson: The Sotheby's Wine Encyclopedia. Wyd. 4. Londyn: Dorling Kindersley, 2005, s. 333. ISBN 0-7566-1324-8. (ang.)
  5. 5,0 5,1 Hervé Quénol, Anna Monteiro, Angela Maciel: Variabilité spatiotemporelle des températures aux échelles fines dans le vignoble de Vinho verde (Portugal) dans un contexte de changement climatique (fr.). Réchauffement climatique, quels impacts probables sur les vignobles ?. [dostęp 29 stycznia 2013].
  6. 6,0 6,1 6,2 Hugh Johnson, Jancis Robinson: Wielki atlas świata win. Buchmann, 2008, s. 194. ISBN 978-83-7670-164-6. (pol.)
  7. Tom Stevenson: The Sotheby's Wine Encyclopedia. Wyd. 4. Londyn: Dorling Kindersley, 2005, s. 36. ISBN 0-7566-1324-8. (ang.)
  8. Stuart Walton, Brian Glover: The Ultimate Encyclopedia of Wine, Beer, Spirits and Liqueurs. Hermes House, 1999, s. 96. ISBN 184380853. (ang.)
  9. 9,0 9,1 Tom Stevenson: The Sotheby's Wine Encyclopedia. Wyd. 4. Londyn: Dorling Kindersley, 2005, s. 309. ISBN 0-7566-1324-8. (ang.)
  10. David Schwarzwälder: Hiszpania. W: André Dominé: Wino. Wyd. 2. Ożarów Mazowiecki: Wydawnictwo Olesiejuk, 2009, s. 618. ISBN 978-83-7626-712-8. (pol.)
  11. Hugh Johnson, Jancis Robinson: Wielki atlas świata win. Buchmann, 2008, s. 314. ISBN 978-83-7670-164-6. (pol.)
  12. Hugh Johnson, Jancis Robinson: Wielki atlas świata win. Buchmann, 2008, s. 338. ISBN 978-83-7670-164-6. (pol.)
  13. Joachim Krieger: Portugalia. W: André Dominé: Wino. Wyd. 2. Ożarów Mazowiecki: Wydawnictwo Olesiejuk, 2009, s. 658. ISBN 978-83-7626-712-8. (pol.)
  14. David Schwarzwälder: Hiszpania. W: André Dominé: Wino. Wyd. 2. Ożarów Mazowiecki: Wydawnictwo Olesiejuk, 2009, s. 619. ISBN 978-83-7626-712-8. (pol.)