Alvarinho

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Winorośl 'Alvarinho'
Winorośl 'Alvarinho': zdjęcie
Grono Alvarinho
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Rząd winoroślowce
Rodzina winoroślowate
Rodzaj winorośl
Gatunek winorośl właściwa
Nazwa systematyczna
Vitis vinifera L. 'Alvarinho'
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Alvarinho (port., wym. [aɫvaˈɾiɲu]) albo albariño (gal., wym. [alβaˈɾiːɲo]) – biała odmiana winorośli, pochodząca z Portugalii i uważana za jeden z najwspanialszych europejskich szczepów[2][3].

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Winorośl alvarinho daje stosunkowo niskie plony i owoce o wysokiej jakości[4][5]. Dojrzewa szybko i jest wrażliwa na wiosenne przymrozki[5]. Owoce są małe, ale liczne, a skórki owoców grube[3][6]. Odporność na mączniaka prawdziwego i rzekomego jest dużą zaletą w regionach o większych opadach[6].

Wybór galicyjskich win produkowanych z albariño
Albariños w Santiago de Compostela w Hiszpanii

Rozpowszechnienie[edytuj | edytuj kod]

Szczep jest znany jako tradycyjny surowiec na biały wariant północnoportugalskiego wina vinho verde[4][7]. Najlepsze efekty daje w północnej, przygranicznej części regionu[4]. Szeroko uprawiany jest również w regionie Rías Baixas DO, leżącym w galicyjskiej części Hiszpanii[3][6][8][9][10].

Winnice obsadzone albariño można spotkać na północnym zachodzie Stanów Zjednoczonych (stany Oregon i Waszyngton)[11]. Odmiana odbywa kwarantannę w Australii, po której będzie mogła być sadzona w winnicach produkcyjnych[12].

Wina[edytuj | edytuj kod]

Wina produkowane z alvarinho cechują się średnim poziomem alkoholu (ok. 11,5–13,0%), co czyni szczep wyjątkowo krzepkim na tle innych odmian używanych do produkcji vinho verde[4][13]. Koncentracji cukru i innych składników sprzyjają niskie plony alvarinho[4].

Wina są delikatne, aromatyczne i rześkie, o zauważalnym poziomie kwasów i przeznaczone do picia w przeciągu kilku lat po produkcji[3][9][14]. Rozpoznawalne są aromaty gruszek, jabłek i owoców egzotycznych[3].

Synonimy[edytuj | edytuj kod]

Oprócz podstawowych nazw alvarinho i albariño szczep ten jest znany także jako albarina, alvarin branco, azal blanco, cainho branco (port.), galego i galeguinho[2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 29 stycznia 2013].
  2. 2,0 2,1 Alvarinho w bazie danych Instytutu Hodowli Winorośli Geilweilerhof (ang.). [dostęp 29 stycznia 2013].
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 André Dominé: Wino. Wyd. 2. Ożarów Mazowiecki: Wydawnictwo Olesiejuk, 2009, s. 84. ISBN 978-83-7626-712-8. (pol.)
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 Tom Stevenson: The Sotheby's Wine Encyclopedia. Wyd. 4. Londyn: Dorling Kindersley, 2005, s. 333. ISBN 0-7566-1324-8. (ang.)
  5. 5,0 5,1 Hervé Quénol, Anna Monteiro, Angela Maciel: Variabilité spatiotemporelle des températures aux échelles fines dans le vignoble de Vinho verde (Portugal) dans un contexte de changement climatique (fr.). Réchauffement climatique, quels impacts probables sur les vignobles ?. [dostęp 29 stycznia 2013].
  6. 6,0 6,1 6,2 Hugh Johnson, Jancis Robinson: Wielki atlas świata win. Buchmann, 2008, s. 194. ISBN 978-83-7670-164-6. (pol.)
  7. Tom Stevenson: The Sotheby's Wine Encyclopedia. Wyd. 4. Londyn: Dorling Kindersley, 2005, s. 36. ISBN 0-7566-1324-8. (ang.)
  8. Stuart Walton, Brian Glover: The Ultimate Encyclopedia of Wine, Beer, Spirits and Liqueurs. Hermes House, 1999, s. 96. ISBN 184380853. (ang.)
  9. 9,0 9,1 Tom Stevenson: The Sotheby's Wine Encyclopedia. Wyd. 4. Londyn: Dorling Kindersley, 2005, s. 309. ISBN 0-7566-1324-8. (ang.)
  10. David Schwarzwälder: Hiszpania. W: André Dominé: Wino. Wyd. 2. Ożarów Mazowiecki: Wydawnictwo Olesiejuk, 2009, s. 618. ISBN 978-83-7626-712-8. (pol.)
  11. Hugh Johnson, Jancis Robinson: Wielki atlas świata win. Buchmann, 2008, s. 314. ISBN 978-83-7670-164-6. (pol.)
  12. Hugh Johnson, Jancis Robinson: Wielki atlas świata win. Buchmann, 2008, s. 338. ISBN 978-83-7670-164-6. (pol.)
  13. Joachim Krieger: Portugalia. W: André Dominé: Wino. Wyd. 2. Ożarów Mazowiecki: Wydawnictwo Olesiejuk, 2009, s. 658. ISBN 978-83-7626-712-8. (pol.)
  14. David Schwarzwälder: Hiszpania. W: André Dominé: Wino. Wyd. 2. Ożarów Mazowiecki: Wydawnictwo Olesiejuk, 2009, s. 619. ISBN 978-83-7626-712-8. (pol.)