Alvin i wiewiórki 2

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Alvin i wiewiórki 2
Alvin and the Chipmunks: The Squeakquel
Gatunek Animacja
Data premiery Stany Zjednoczone 23 grudnia 2009
Ziemia 25 grudnia 2009
Polska 22 stycznia 2010
Kraj produkcji  Stany Zjednoczone
Język angielski
Reżyseria Betty Thomas
Scenariusz Jon Vitti
Jonathan Aibel
Glenn Berger (na postawie znaków Alvin and the Chipmunks stworzony przez Ross Bagdasarian i The Chipettes stworzony przez Janice Karman)
Główne role Zachary Levi
David Cross
Jason Lee
Justin Long
Matthew Gray Gubler
Jesse McCartney
Amy Poehler
Anna Faris
Christina Applegate
Muzyka David Newman
Zdjęcia Anthony B. Richmond
Scenografia Marcia Hinds
Karen Agresti
Kostiumy Alexandra Welker
Montaż Matt Friedman
Produkcja Janice Karman
Ross Bagdasarian, Jr.
Wytwórnia Bagdasarian Productions
Fox 2000 Pictures
Regency Enterprises
Dystrybucja Stany Zjednoczone 20th Century Fox
Polska Imperial Cinepix
Budżet $75 000 000[1]
Poprzednik Alvin i wiewiórki
Kontynuacja Alvin i wiewiórki 3
Wikicytaty Alvin i wiewiórki 2 w Wikicytatach

Alvin i wiewiórki 2 (ang. Alvin and the Chipmunks: The Squeakquel, 2009) – amerykański film fabularny, kontynuacja filmu z 2007 roku Alvin i wiewiórki.

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Alvin, Szymon i Teodor, dzięki Dave'owi, który stworzył z nich zespół rockowy, odnoszą piosenkarskie sukcesy. Pojawia się jednak pewien problem. Alvin kocha być w centrum uwagi i to jego wygłupy sprawiają, że po paryskim koncercie Dave ląduje w szpitalu. Rozzłoszczony opiekun nakazuje wiewiórkom przerwać karierę i wrócić do szkoły. W czasie jego nieobecności będą pod pieczą jego kuzyna. Dla Toby'ego to duże wyzwanie, bo jedyne, na czym się zna i czym naprawdę się interesuje to gry komputerowe. Powrót Alvina, Szymona i Teodora do szkoły okazuje się trudny – muszą stawić czoło szkolnym osiłkom. Oczywiście Alvin gotów jest zrobić wszystko, by zostać szkolną gwiazdą. Dołącza nawet do futbolowej drużyny. Taki obrót spraw nie podoba się Szymonowi i Teodorowi. Ale największe wyzwanie czeka ich podczas konkursu śpiewu, na którym rywalkami stają się trzy dziewczyny, wiewiórki – Brittany, Żaneta i Eleonora. Chłopcy zauroczają się w Wiewióretkach i nie skupiają się na piątkowym koncercie, który Ian zaproponował dyrektorce, żeby okazać wyższość dziewczyn. W piątek przed konkursem, obywa się dla Alvina ważny dzień - mianowicie mecz w szkole. Ryan, pod wrażeniem talentu Alvina, organizuje imprezę na jego cześć, która trwa do 19:00. W tym czasie zaczął się konkurs. Kiedy Wiewióretki śpiewały Single Ladies, Szymon, Teodor i Toby próbują znaleźć Alvina. Gdy okazuje się że jest ciągle na imprezie, Szymon przeprasza wszystkich fanów Wiewiórek, że nie wystąpią (jak określił Teo: "dwie małe świnki to za mało, muszkieterów też nie może być dwóch"). A to daje dziewczynom przepustkę do sławy dzięki Ianowi. Kiedy Alvin wraca do szkoły na scenę, myśląc że czekają, Brittany mu mówi, że nie ma nikogo i Wiewióretki wygrały, jednakże się z tego nie cieszą. Nazajutrz Alvin odkrywa, że Teodor uciekł z domu, i wybrał się do ZOO. W klatce nie ma niestety surykatek, jak zakładał najmłodszy z gwiazd estrady, tylko wielki orzeł. Bracia ratują go z opresji po czym Szymek i Alvin wybaczyli sobie konflikt. Tymczasem dziewczyny szykują się na charytatywny konkurs w szkole "Music Mania". Ian im grozi: albo będą supportować koncert Britney Spears lub zostaną podane na talerzu prosto z grilla. Kiedy Żaneta i Brittany wykonują rozpaczliwy telefon na komórkę Iana, liderka przyznaje gryzoniom rację. Alvin leci za Brittany i Wiewióretkami na motorze-zabawce a Szymon próbuje złamać szyfr kłódki z klatki dziewczyn. Film kończy się wspólnym występem Wiewiórki and Wiewióretki oraz powrotem Dave'a z paryskiego szpitala. Alvin za sprawą manipulacji zdania opiekuna dziewczynki zamieszkują razem z gwiazdami. Film się kończy "piękną" wymianą ostrych zdań pomiędzy liderem a Dave'em oraz znanym rykiem Dave'a.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Ludzie[edytuj | edytuj kod]

Zwierzęta (Głosy)[edytuj | edytuj kod]

Wersja polska[edytuj | edytuj kod]

Opracowanie i udźwiękowienie wersji polskiej: Studio Sonica
Nagrań dokonano w: Studio Mafilm Audio w Budapeszcie
Reżyseria: Jerzy Dominik
Tłumaczenie: Arleta Walczak
Dialogi polskie: Joanna Kuryłko
Dźwięk: Georgy Fek, Agnieszka Stankowska
Organizacja produkcji: Agnieszka Kudelska
W wersji polskiej wystąpili:

W pozostałych rolach:

i inni

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy