Amália Rodrigues

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Amália Rodrigues – graffiti w Lizbonie

Amália da Piedade Rodrigues (ur. 1 lipca (?) 1920, Lizbona – zm. 6 października 1999, Lizbona), portugalska śpiewaczka fado, powszechnie uważana za najwybitniejszą reprezentantkę tego gatunku. Chociaż we wszystkich jej dokumentach oficjalnych figuruje data urodzenia 23 lipca, Amália zawsze obchodziła swoje urodziny dnia 1 lipca (w sezonie na czereśnie)[1].

Pochodziła z ubogiej rodziny, zamieszkałej w nadrzecznej dzielnicy Lizbony. Dała się poznać na całym świecie, jako Królowa fado i ze względu na rangę przypisywaną temu gatunkowi muzyki w kulturze portugalskiej, została uznana przez wielu za ambasadora Portugalii.

Wielokrotnie występowała za granicą. Do najważniejszych jej koncertów zalicza się występy w Paryżu, Londynie i Rzymie. Równie ważny był dla jej popularności na świecie udział w 1950 roku w koncertach związanych z planem Marshalla, gdzie z każdego kraju będącego jego beneficjentem wystąpił jeden artysta, artystka lub zespół. Chętnie występowała wspólnie ze śpiewakami operowymi (Rzym, Teatro Argentina). Lubiła słuchać muzyki poważnej.

Została pochowana na cmentarzu Prazeres w Lizbonie, a następnie jej prochy przeniesiono do Narodowego Panteonu w Lizbonie. Po jej śmierci w Portugalii ogłoszono trzydniową żałobę narodową. W pogrzebie uczestniczyło ponad sto tysięcy osób.

W 2008 roku miał swoją premierę na świecie (a w 2010 roku w Polsce) biograficzny film o jej życiu Amalia. Królowa Fado w reżyserii Carlosa Coelho da Silva.

[edytuj] Dyskografia

  • Perseguição, (Prześladowanie) 1945
  • Tendinha, 1945
  • Fado do Ciúme, (Fado zazdrośnicy) 1945
  • Ai Mouraria, 1945
  • Maria da Cruz, 1945
  • Ai Mouraria, 1951/52
  • Sabe-se Lá, 1951/52
  • Novo Fado da Severa, 1953 (Nowe fado Severy)
  • Uma Casa Portuguesa, 1953
  • Primavera, 1954 (Wiosna)
  • Tudo Isto é Fado, 1955
  • Foi Deus, 1956
  • Amália no Olympia, 1957
  • Povo que Lavas no Rio, 1963
  • Estranha Forma de Vida, (Obca forma życia) 1964
  • Amália Canta Luís de Camões, 1965
  • Formiga Bossa Nossa, 1969
  • Amália e Vinicius, 1970
  • Com que Voz, 1970
  • Fado Português, 1970
  • Oiça Lá ó Senhor Vinho, 1971
  • Amália no Japão, (Amália w Japonii) 1971
  • Cheira a Lisboa, 1972
  • Amália no Canecão, 1976
  • Cantigas da Boa Gente, 1976
  • Lágrima, 1983
  • Amália na Broadway, (Amália na Broadwayu) 1984
  • O Melhor de Amália - Estranha Forma de Vida, 1985
  • O Melhor de Amália volume 2 - Tudo Isto é Fado, 1985
  • Obsessão, 1990
  • Abbey Road 1952, 1992
  • Segredo, 1997 (Sekret)


Przypisy

  1. [1] Biografia śpiewaczki

Osobiste
Przestrzenie nazw
Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Drukuj lub eksportuj
Narzędzia
W innych językach