Amadou Hampâté Bâ

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Amadou Hampâté Bâ (w polskich publikacjach także jako Amadou Hampate Ba, ur. 1901, zm. 15 maja 1991 w Abidżanie, w Wybrzeżu Kości Słoniowej) – malijski pisarz i etnolog.

Urodził się w Bandiagara w Mali. W Bamako od 1942 r. pełnił funkcję dyrektora Francuskiego Instytutu Czarnej Afryki (fr. Institut Français d'Afrique Noir), następnie został ministrem pełnomocnym Mali na Wybrzeżu Kości Słoniowej.

Prowadził wieloletnie badania nad historią i kulturą Mali, czego efektem są poświęconej tej problematyce liczne publikacje.

Po uzyskaniu przez Mali niepodległości w 1960 r. założył w Bamako Instytut Nauk Humanistycznych, reprezentował także swój kraj na forum UNESCO. W 1962 r. został wybrany do rady wykonawczej UNESCO, zaś w 1966 r. pomagał przy ujednoliceniu systemu transkrypcji języków afrykańskich.

Po upływie swej kadencji w UNESCO poświęcił się pracy naukowej oraz pisaniu. Przeniósł się do Abidżanu (Wybrzeże Kości Słoniowej), gdzie zajmował się klasyfikacją zachodnioafrykańskiej literackiej tradycji ustnej.

W przekładzie na język polski ukazały się drobne dzieła pisarza, m.in. opowiadanie Fulbej i Bozo, zamieszczone w antologii Na południe od Sahary, Warszawa 1967.