Ambakaj

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Ambakaj - chan mongolski z połowy XII wieku. Syn Sengüma Mądrego, krewny i następca pierwszego chana Mongołów - Kabuła, żonaty z Orbaj i Sokotaj. Przywódca rodu Tajczutów.

Zamierzał wydać swoją córkę za mąż za jednego z wodzów Tatarów. W drodze do niego, został pojmany przez Tatarów i wydany Dżurdżenom. Na swoich następców wyznaczył swojego syna - Kada'ana Tajdziego i syna Kabuła - Kutułę (jedynie Kutuła został wybrany chanem), którym nakazał walkę z Tatarami. Po nieznanym okresie przebywania w Dżurdżeńskiej niewoli został zamordowany. Wdowy po Ambakaju - Orbaj i Sokotaj przyczyniły się późnej do porzucenia przez Tajczutów młodego Temudżina wraz z rodziną. Czyngis-chan w 1211 roku, mord na nim wymienił wśród przyczyn swojej wojny z Dżurdżenami.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]