Ambasada Niemiec w Polsce

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ambasada Niemiec w Polsce
Ambasada Republiki Federalnej Niemiec
Deutsche Botschaft Polen
Botschaft der Bundesrepublik Deutschland Polen
Coat of arms of German Foreign Missions.png
budynek ambasady Niemiec przy ul. Jazdów

{{{opis fotografii}}}
Data utworzenia 1918, 1920, 1949 (NRD), 1972 (RFN)
Ambasador Rolf Nikel
Stały Zastępca Ambasadora, Minister Pełnomocny Joachim Bleicker
Zatrudnienie 39+
Adres ul. Jazdów 12
00-467 Warszawa
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Ambasada Niemiec w Polsce Ambasada Republiki Federalnej NiemiecDeutsche Botschaft PolenBotschaft der Bundesrepublik Deutschland Polen
Ambasada Niemiec w Polsce
Ambasada Republiki Federalnej Niemiec
Deutsche Botschaft Polen
Botschaft der Bundesrepublik Deutschland Polen
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Ambasada Niemiec w Polsce Ambasada Republiki Federalnej NiemiecDeutsche Botschaft PolenBotschaft der Bundesrepublik Deutschland Polen
Ambasada Niemiec w Polsce
Ambasada Republiki Federalnej Niemiec
Deutsche Botschaft Polen
Botschaft der Bundesrepublik Deutschland Polen
Ziemia 52°13′23,56″N 21°01′42,36″E/52,223211 21,028433
Kamienica Ławrynowicza - b. siedziba przedstawicielstwa Niemiec w al. Ujazdowskich 22 (1920)
Pałac Chodkiewiczów, siedziba przedstawicielstw niemieckiej agencji Germany Trade and Invest oraz niemieckiej centrali turystyki DZT w przy ul. Miodowej
Pałac Karnickich, siedziba Niemieckiego Instytutu Historycznego w al. Ujazdowskich
ul. Stolarska w Krakowie.
Po lewej Konsulaty Generalne: Stanów Zjednoczonych i Niemiec.
b. siedziba Konsulatu Niemiec w Krakowie w 1938 r. w budynku Feniksa
b. siedziba Konsulatu Niemiec w Katowicach przy ul. Sokolskiej w 1938
b. siedziba Przedstawicielstwa Handlowego NRD w Katowicach przy ul. Opolskiej 15

Ambasada Niemiec w Polsce, Ambasada Republiki Federalnej Niemiec (Deutsche Botschaft Polen, Botschaft der Bundesrepublik Deutschland Polen) – niemiecka placówka dyplomatyczna mieszcząca się w Warszawie, przy ul. Jazdów 12.

Podział organizacyjny[edytuj | edytuj kod]

Historia[edytuj | edytuj kod]

W ramach bilateralnych stosunków Niemiec z Rosją m.in. funkcjonował konsulat generalny tego kraju w Warszawie, przy ul. Królewskiej 19 (1881), ul. Niecałej 8 (1893), ul. Jasnej 1 (1909), w nieistniejącym obecnie budynku na miejscu, którego następnie w latach 1912-1917 wybudowano sławny „Dom pod Orłami”. Kolejnym adresem była kamienica braci Arona i Izraela Bachrachów przy ul. Jasnej 11 róg ul. Świętokrzyskiej 36 (1913)[1].

"Pierwsze" stosunki dyplomatyczne w okresie międzywojennym nawiązano w 21 listopada 1918, w niecały miesiąc - 15 grudnia 1918 je zawieszając. Od 1920, Niemcy utrzymywały swoje przedstawicielstwo w Warszawie, początkowo w kamienicy Władysława Ławrynowicza w al. Ujazdowskich 22, następnie w pałacyku Klary Dillenius przy ul. Piusa XI 17, obecnie ul. Pięknej (1927). Zmiana jego rangi na ambasadę nastąpiła w 1934. W 1939 obiekt niefortunnie został zbombardowany przez niemiecką Luftwaffe.

W okresie międzywojennym Niemcy utrzymywały konsulaty:

Realia historyczne po 1945 wykreowały dwa niezależne podmioty prawa międzynarodowego - RFN i NRD.

okres Niemieckiej Republiki Demokratycznej[edytuj | edytuj kod]

Bilateralne stosunki dyplomatyczne z NRD nawiązano w 1949 na szczeblu misji dyplomatycznych, od 1953 - ambasad. W latach 1955-1990 kraj ten utrzymywał swoją ambasadę przy ówczesnej al. I Armii Wojska Polskiego 2-4 (obecnie al. Szucha), w gmachu zajmowanym wcześniej przez ambasadę ZSRR.

W okresie 1980-1990 działała w siedzibie ambasady Grupa Operacyjna Warszawa (Operativgruppe Warschau) Ministerstwa Bezpieczeństwa Państwowego NRD Stasi (Ministerium für Staatssicherheit - MfS).[3]

Władze NRD utrzymywały cztery konsulaty -

  • w Gdańsku (Konsulat Generalny od 1962), al. Zwycięstwa 23
  • Krakowie (KG),
  • Szczecinie (w latach 1974-1990, początkowo K, ostatnio KG) przy ul. Królowej Korony Polskiej 31, i
  • we Wrocławiu (K od 1958, KG od 1972) przy ul. Podwale 76;
  • również Oddział Wydziału Polityczno-Handlowego Ambasady w Katowicach przy ul. Liebknechta 15 (1990), obecnie ul. Opolska.

okres Republiki Federalnej Niemiec[edytuj | edytuj kod]

Proces rozwijania stosunków z RFN postępował wolniej. W 1963 utworzono najpierw przy ul. Dąbrowieckiej 30 zachodnioniemieckie przedstawicielstwo handlowe (Handelsvertretung), które przekształcono w misję handlową (Handelsmission), zaś po nawiązaniu stosunków dyplomatycznych w 1972 - w ambasadę (Botschaft). Rosnąca współpraca pomiędzy obydwoma państwami była powodem wybudowania w latach 2005-2007 nowej placówki dyplomatycznej przy ul. Jazdów 12 (proj. Holger Kleine Architekten).

W 1990 powołano placówki konsularne RFN w Gdańsku (KG) i Wrocławiu (KG), w 1991 - w Krakowie (KG), oraz w 1992 - w Opolu (wicekonsulat), któremu w 2008 podwyższono status na konsulat.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Marek Masnyk, Ryszard Kaczmarek: Konsulaty na pograniczu polsko - niemieckim i polsko - czechosłowackim w latach 1918-1939, Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego Katowice 2004, 206 s., ISBN 83-226-1334-2
  • Stosunki dyplomatyczne Polski. Informator. Tom I Europa 1918-2006, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, Archiwum/Wydawnictwo Askon Warszawa 2007, 584 s., ISBN 978-83-7452-019-5
  • Peter Salden1: Polsko-niemieckie stosunki po drugiej wojnie światowej do r. 1956, [w:] [4]
  • Rafał Jung: Od Kesslera do Moltkego: dzieje Poselstwa i Ambasady Niemiec w Warszawie w latach 1918-1939, Wydawnictwo Ibidem Kurowice koło Łodzi 2012, 375 s., ISBN 978-83-62331-15-4
  • książki adresowe

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Jerzy S. Majewski: Tu w kolejkach po wizy do USA stali już przed wojną, Gazeta Wyborcza z 3 września 2010, [w:] [1]
  2. Grzegorz Hryciuk: Stosunki polsko-ukraińskie w ocenie konsulatu niemieckiego we Lwowie w 1939 roku, Toruńskie Studia Międzynarodowe NR 1 (2) 2009, [w:] [2]
  3. Grupa Operacyjna Warszawa - Stasi w Polsce, [w:] [3]