Ambicja
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Ambicja (łac. ambitio - żądza uznania) - postawa człowieka, cecha charakteru polegająca na silnym poczuciu godności osobistej oparta na stawianiu sobie trudnych celów i dążeniu do ich realizacji (człowiek ambitny).
Rozwój ambicji u człowieka następuje od dzieciństwa jako czynnik sprzyjający rozwojowi woli (wtedy przejawia się jako silna tendencja do samodzielności) a jej ustabilizowanie następuje w okresie dojrzewania, kiedy to kształtowanie ambicji może przerodzić się w "przedwczesną dorosłość" lub pozostać zaniedbane co skutkuje brakiem wiary we własne możliwości.
[edytuj] Bibliografia
- Wincenty Okoń: Słownik pedagogiczny. Warszawa: PWN, 1981, s. 19. ISBN 83-01-01958-1.
- Władysław Witwicki, Analiza psychologiczna ambicji, rozprawa doktorska (Uniwersytet Lwowski), 1901
