Ambitus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Ambitus - (z łac. obwód, obręb) to szerokość, rozpiętość interwałów między najwyższym, a najniższym dźwiękiem danej melodii.

W chorale gregoriańskim najmniejszy ambitus wynosił kwartę i występował w psalmach. W innych śpiewach (np. alleluja) sięgał oktawy, a w niektórych przypadkach nony.

Dla skal kościelnych ambitus wynosił oktawę.