Ambrozjusz Teodozjusz Makrobiusz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Średniowieczna podobizna Makrobiusza

Ambrozjusz Teodozjusz Makrobiusz (łac. Ambrosius Theodosius Macrobius) – rzymski pisarz (jednak nierzymskiego pochodzenia, prawdopodobnie Grek[1]) i filozof neoplatoński, żyjący i tworzący na przełomie IV i V wieku.

Najważniejszym dziełem Makrobiusza są liczące siedem ksiąg Saturnalia, quasi-encyklopedia napisana w formie dialogu[2]. W serii rozmów między znakomitymi Rzymianami przeprowadzonych w domu Vettiusa Praetextata z okazji święta Saturnaliów Makrobiusz zawarł wiele informacji z dziedziny m.in. historii, mitologii i filologii[1][2].

Makrobiusz był także autorem cenionego w okresie średniowiecza komentarza do Snu Scypiona z De republica Cycerona, rozważającego zagadnienie duszy w duchu filozofii neoplatonizmu[1]. Z trzeciego znanego nam dzieła Makrobiusza, rozprawy gramatycznej De differentiis et societatibus Graeci Latinique verbi, zachował się tylko wyciąg zrobiony w IX wieku przez Jana Szkota Eriugenę[1].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Mała encyklopedia kultury antycznej. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1983, s. 442. ISBN 83-01-03529-3.
  2. 2,0 2,1 Stanisław Stabryła: Historia literatury starożytnej Grecji i Rzymu. Wrocław: Ossolineum, 2002, s. 455. ISBN 83-04-04624-5.