Amebocyt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Amebocyt (gr. ameíbō zmieniam, kýtos komórka], komórka ameboidalna, komórka pełzakowata – komórka zdolna do pełzakowatych ruchów. Nazwa nawiązuje do postaci . Termin stosowany w różnych znaczeniach:

  1. komórka pełzakowata występująca w wielu grupach organizmów, pełniąca różne funkcje, np. chroniąca przed drobnoustrojami (fagocytoza),
  2. komórka fagocytująca i gromadząca zbędne produkty przemiany materii.

Amebocyty gąbek (Porifera) znajdują się w galaretowatej substancji zwanej mezohylem (mezogleą), występującej pomiędzy zewnętrzną a wewnętrzną warstwą komórek. Wytwarzają one krzemionkę i węglan wapnia. Ich funkcją jest zbieranie zbędnych produktów przemiany materii, trawienie pokarmu przyjmowanego od choanocytów, na których osiada zawiesina organiczna na kołnierzykach.

Information icon.svg Zobacz też: Ameba (biologia).

Bibliografia[edytuj]

  1. Biologia. Multimedialna encyklopedia PWN Edycja 2.0. pwn.pl Sp. z o.o., 2008. ISBN 978-83-61492-24-5.
  2. Zoologia : bezkręgowce. T. 1. Red. nauk. Czesław Błaszak. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2009. ISBN 978-83-01-16108-8.