Amelia Hanowerska

Portret Amelii Hanowerskiej pędzla Williama Beecheya, 1797

Jej Królewska Wysokość Księżniczka Amelia, Her Royal Highness The Princess Amelia (ur. 7 sierpnia 1783, w Royal Lodge w Windsorze, zm. 2 listopada 1810, w Augusta Lodge w Windsorze) – najmłodsze z piętnaściorga dzieci króla Wielkiej Brytanii i elektora Hanoweru, Jerzego III i królowej Charlotty (córki Karola Ludwika Fryderyka, księcia Mecklenburg-Stelitz-Mirow).

Ulubione dziecko króla Jerzego, który często nazywał ją Emily.

Podobnie jak jej starsze siostry wychowywała się w odcięciu od świata, chroniona sztywną etykietą. Spotkania z osobami spoza dworu były bardzo rzadkie. Mimo to, księżniczka poznała o 21 lat starszego generała Charlesa FitzRoy'a, młodszego syna barona Southampton i zakochała się w nim. Generał i księżniczka snuli podobno nawet plany matrymonialne, ale na ich drodze stanęła królowa Charlotta, która kategorycznie zakazała córce dalszych spotkań z FitzRoy'em. Ślub nie doszedł do skutku, ale para doczekała się nieślubnego syna, Hugh Hundly'ego (zm. 1829), który później wyjechał do Kraju Przylądkowego i doczekał się potomstwa.

Księżniczka zapadła na zdrowiu w 1795 r. Zdiagnozowano u niej gruźlicę oraz różę. Przyczyną jej śmierci w 1810 r. była prawdopodobnie ta pierwsza choroba. Jej śmierć załamała starego króla Jerzego, który po raz kolejny popadł w obłęd (w 1811 r.), z którego nie wyzdrowiał aż do śmierci.

Księżniczka Amelia została pochowana w St George's Chapel w Windsorze.