Ameliusz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Ameliusz - (właściwe imię Gentilianus) urodzony w Etrurii, żyjący w III w. n.e. filozof neoplatoński ze szkoły rzymskiej, uznawany za najbardziej oddanego ucznia Plotyna.

Ameliusz spędził w szkole Plotyna 24 lata (od 246 roku n.e. do 269 roku n.e), a pod koniec życia przeniósł się do Apamei w Syrii.

Oprócz wpływu Plotyna, na myśl Ameliusza wpłynęły również medioplatonizm i nauczanie Numeniosa. Wychodząc od trzech hipostaz Plotyna, podzielił drugą hipostazę (Umysł) na trzy części:

  • Jedno
  • Umysł (Nous)
    • Pierwszy Umysł = Istniejący
    • Drugi Umysł = Posiadający
    • Trzeci Umysł = Kontemplujący
  • Dusza

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Giovanni Reale: Historia filozofii starożytnej. T. 4. Lublin: Wydawnictwo KUL, 1999, s. 623-625. ISBN 88-343-2570-2.