Amestris
Amestris albo Amastris (w staroperskim: „Przyjaciółka”) – żona Kserksesa I, króla Persji. Jej syn Artakserkses I również był królem. Według historyków starożytnej Grecji miała bardzo złą reputację.
Amestris była córką Otanesa, jednego z siedmiu zdrajców, którzy zabili perskiego króla Gaumatę (22 września, 522 r. p.n.e.). Po tym wydarzeniu Dariusz I Wielki rozpoczął panowanie. Według zapisków Greckiego badacza Herodota (V wiek p.n.e.), Otanes dyplomatycznie ożenił się z siostrą Dariusza, podczas gdy król pojął jego córkę, Fedymię, za żonę. Otanesowi urodziła się córka Amestris. Po śmierci Dariusza w 486 r. p.n.e., Amestris wyszła za następcę tronu, księcia Kserksesa – miała wtedy około trzydziestu lat. Herodot opisuje królową małżonkę Amastris jako okrutną tyrankę:
“Zostałem poinformowany, że Amastris, żona Kserksesa, kiedy się zestarzała, zapragnęła przywrócić sobie młodość. Modliła się o to do bogów, którzy w końcu zesłali jej przepowiednię mówiącą, że powinna złożyć ofiarę ziemi - grzebiąc żywcem siedmioro perskich dzieci, chłopców stojących u progu męstwa.”
Cała ta dziwna historia nie jest jednak jedynie wytworem wyobraźni. Powołując się na znaleziska i źródła, można śmiało przypuszczać, że ofiary z ludzi nie były zakazane w starożytnej religii Persji. Gdy lekarz Apolonides pod przykrywką leczenia współżył z jej córką, Amytis, królowa przez dwa miesiące zadawała mu katusze. Gdy córka umierała, lekarza pogrzebano żywcem[1].
Według Herodota Amestris była zazdrosną kobietą. Kiedy Kserkses powrócił z wojen grecko-perskich, zakochał się w żonie jednego ze swoich synów, księcia Dariusza, Artaynte. W zamian za swoje względy Artaynte zażądała specjalnego płaszcza, który Amestris zrobiła dla Kserksesa. Kiedy królowa zauważyła swoją synową przechwalającą się królewską szatą, domyśliła się, co się dzieje i rozkazała matce Artaynte okaleczyć ją (Herodot nie tłumaczy kogo właściwie – matkę czy córkę, ani też jak). Ojciec Artaynte, a brat Kserksesa – Masistes zdecydował wystąpić przeciwko swojemu królowi i bratu, jednak nie odniósł sukcesu.
Amestris pozostała wpływowa po śmierci swojego męża. Umarła w podeszłym wieku[1], w roku 440 p.n.e.
Opierając się na podobieństwie imion oraz podobnej genealogii, można przypuszczać, że Amestris jest biblijną Esterą. Wilson sugeruje, że „Amestris” i „Estera” pochodzą od akadyjskiego słowa Ammi-Isztar lub Ummi-Isztar. Hoschander wysuwa alternatywną teorię – Isztar-udda-sha („Isztar jest jej światłem”) na podstawie podobnego brzmienia słów hebrajskich i hetyckich. Talmud podaje, że Estera i Hadessah są tą samą osobą.
