Amigdalina

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Amigdalina
Amigdalina
Amigdalina
Nazewnictwo
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C20H27NO11
Masa molowa 457,43 g/mol
Wygląd bezbarwne, krystaliczne ciało stałe lub beżowy proszek
Identyfikacja
Numer CAS 29883-15-6
PubChem 656516[2]
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Amigdalina (z łac. amygdalum – migdał, z gr. αμυγδάλη – migdał) – organiczny związek chemiczny z grupy glikozydów (nitrylozyd) występujący w nasionach migdałowca zwyczajnego (Amygdalus communis), pigwy pospolitej (Cydonia oblonga), czeremchach (Padus) i niektórych drzew owocowych (np. moreli, wiśni, śliw, brzoskwiń). Występuje w pestkach tych owoców nadając im specyficzny gorzki smak i aromat. W organizmie rozkłada się na glukozę, aldehyd benzoesowy i cyjanowodór. Amigdalinę po raz pierwszy wyodrębnili z gorzkich migdałów w 1830 roku francuscy chemicy Pierre-Jean Robiquet i Antoine François Boutron-Charlard[3]. W niektórych źródłach określana jest jako witamina B17, nie jest jednak powszechnie klasyfikowana jako witamina.

Zastosowania medyczne [edytuj]

W latach 20. XX wieku Ernst T. Krebs (senior) ogłosił, że amygdalina, sprzedawana pod nazwą handlową Laetrile, może być skutecznym lekiem na raka[4]. Systematyczne badania naukowe dowiodły jednak brak jakiegokolwiek działania antynowotworowego amigdaliny[4][5], natomiast jej stosowanie bez nadzoru lekarskiego może prowadzić do poważnych zatruć cyjanowodorem, np. w wyniku interakcji z witaminą C[6]. W źródłach niemedycznych preparaty amigdaliny w dalszym ciągu opisywane są jako skuteczne środki przeciwrakowe[7].

Przypisy

  1. Department of Chemistry, The University of Akron: Laetrile (ang.). [dostęp 2012-02-10].
  2. Amigdalina – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
  3. A chronology of significant historical developments in the biological sciences (ang.). Uniwersytet w Hamburgu, Department of Biology, 2002-08-18. [dostęp 2013-04-12].
  4. 4,0 4,1 Unproven methods of cancer management. Laetrile.. „CA: A Cancer Journal for Clinicians”. 41 (3), s. 187–92, 1991. doi:10.3322/canjclin.41.3.187. PMID 1902140. 
  5. Cassileth BR., Deng G. Complementary and alternative therapies for cancer.. „The Oncologist”. 9 (1), s. 80–9, 2004. doi:10.1634/theoncologist.9-1-80. PMID 14755017. 
  6. Bromley J., Hughes BG., Leong DC., Buckley NA. Life-threatening interaction between complementary medicines: cyanide toxicity following ingestion of amygdalin and vitamin C.. „The Annals of Pharmacotherapy”. 39 (9), s. 1566–9, wrzesień 2005. doi:10.1345/aph.1E634. PMID 16014371. 
  7. Joe Vialls (tłumaczenie: Krystyna Kruk): Lekarstwo na raka (pol.). Alternatywa.com portal lewicy (kopia w portalu "Wolne Media"), 26-06-2003. [dostęp 2009-01-18].
Star of life2.svg

Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.