Aminek egipski
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Aminek egipski | |
|---|---|
 |
|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | Euphyllophyta |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Klad | klad astrowych |
| Rząd | selerowce |
| Rodzina | selerowate |
| Rodzaj | aminek |
| Gatunek | aminek egipski |
| Nazwa systematyczna | |
| Ammi visnaga (L.) Lam. Fl. franç. 3:462. 1779 |
|
| Synonimy | |
|
Daucus visnaga L.[2] |
|
 Zdjęcia i grafiki w Commons |
|
Aminek egipski, kela egipska, aminek zębodłubka (Ammi visnaga (L.) Lam. – gatunek rośliny zielnej. Rośnie dziko w Azji Zachodniej, Afryce Północnej, na Maderze, Wyspach Kanaryjskich oraz w Europie Południowej[2]. Łacińska nazwa Ammi pochodzi od greckiego ammos – piasek, prawdopodobnie ze względu na małe wymagania siedliskowe lub małe nasiona. Z wyglądu podobna do kopru włoskiego.
Spis treści |
[edytuj] Morfologia
- Pokrój
- Roślina silnie rozgałęziona, w naturze do 50 cm wys., w uprawie do 120. Łodyga dęta, tylko w węzłach pełna. Dołem słabo bruzdkowana.
- Korzeń
- Palowy, biały, słabo rozgałęziony.
- Liście
- O pochwiastej nasadzie są delikatne, dwu-, trzykrotnie dzielne.
- Kwiaty
- Zebrane w baldach złożony z pokrywami i pokrywkami. Kwiaty małe, o nieprzyjemnym zapachu, obupłciowe, z pięcioma białymi płatkami. Pręcików od 2 do 5, z dwukomorowymi, różowymi pylnikami. Słupek o dwóch szyjkach, tworzy się z dwóch zrośniętych owocolistków zrośniętych z dnem kwiatowym. Dwie szyjki słupka osadzone są na poduszeczce discus, która jednocześnie jest miodnikiem nectaria. Kwiaty zebrane są w kwiatostany baldachy o średnicy do 22 cm.
- Owoc
- Rozłupnia rozpadająca się na dwie rozłupki, jajowate, wydłużone, z pięcioma żeberkami. MTN wynosi 0,5 do 0,85g.
[edytuj] Zastosowanie
- Roślina lecznicza stosowana pomocniczo, jako lek rozkurczający, w leczeniu choroby wieńcowej, kamicy nerkowej i astmy oskrzelowej. Surowcem zielarskim jest owoc aminka egipskiego – Ammi visnagae fructus
- Twarde i aromatyczne szypuły kwiatostanów używane są do wytwarzania wykałaczek
[edytuj] Uprawa
Roślina ciepłolubna, o długim okresie wegetacji, wynoszącym od 160 do 210 dni. Uprawiany był już w starożytnym Egipcie. Próby aklimatyzacji w Polsce zakończyły się fiaskiem, ze względu na wczesne przymrozki.
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-05-01].
- ↑ 2,0 2,1 Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-05-05].
