Aminoplasty

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Talerz z aminoplastu
Łyżka z aminoplastu

Aminoplasty - to grupa syntetycznych tworzyw termoutwardzalnych, otrzymywanych w reakcji polikondensacji związków aminowych (zawierających grupy aminowe) (-NH2) np. mocznik, melamina, anilina, dicyjanodiamid głównie z formaldehydem (aldehydem mrówkowym). Powstają na bazie żywic mocznikowych i melaminowych. Cząsteczki aminoplastów połączone są mostkami metylenowymi (-NH-CH2-NH-) i dimetylenoeterowymi (-NH-CH2-O-CH2-NH-). Kondensację prowadzi się na ogół w obecności katalizatorów kwaśnych, jak kwasy mineralne, kwas szczawiowy, kwas winowy itp. Aminoplasty można dokładnie odbarwić.

Są odporne na działanie alkoholi, eteru, benzyny, benzenu, tłuszczów roślinnych i olejów. Wyroby z aminoplastów charakteryzują się: twardością, sztywnością, odpornością na działanie wody i rozpuszczalników. Posiadają odporność cieplną do 100 - 120 °C. Są bezwonne, bezbarwne, oraz posiadają możliwość dowolnego barwienia.

Aminoplasty znajdują zastosowanie jako:

  • żywica lana do wyrobu artykułów galanteryjnych
  • z odpowiednią ilością wypełniaczy do sporządzania wyrobów formowanych.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Słownik chemiczny, Wyd. VI uzupełnione, Wiedza Powszechna, Warszawa 1982. ISBN 83-214-0323-9