Amiot 351

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Amiot 351
Amiot 351
Dane podstawowe
Państwo  Francja
Producent Amiot
Typ bombowiec
Załoga cztery osoby (Amiot 351/354), 2 osoby (Amiot 370)
Historia
Data oblotu Marzec 1938
Lata produkcji 19391940
Dane techniczne
Napęd Amiot 351 2 x silniki gwiazdowe Gnome-Rhone 14N 38/39
Amiot 354 2 x silniki gwiazdowe Gnome-Rhone 14N 48/49
Amiot 370 2 x Hispano-Suiza 12Yjrs
Moc Amiot 351 2 × 950 KM (709 kW)
Amiot 354 2 × 1030 KM (806 kW)
Amiot 370 2 × 860 KM (642 kW)
Wymiary
Rozpiętość 22, 83 m
Długość 14,00 m (Amiot 351), 14,50 m (Amiot 354, 370)
Wysokość 4,08 m
Powierzchnia nośna brak danych
Masa
Własna 4725 kg
Osiągi
Prędkość maks. 480 km/h
Pułap 10000 m
Zasięg 2500 km (7000 km Amiot 370)
Dane operacyjne
Uzbrojenie
2 x karabin maszynowy wz. MAC 1934 kal. 7,5 mm
1 x działko wz. Hispano-Suiza HS-404 kal. 20 mm
800 kg (Amiot 351) lub 1200 kg (Amiot 354) bomb
Amiot 370 brak uzbrojenia
Użytkownicy
Francja, Francja Vichy

Amiot 351 francuski bombowiec z połowy 1939 roku. W 1940 roku, Amiot 351 został zmodyfikowany do wersji: Amiot 352, Amiot 357 i Amiot 370. Do czasu ataku Trzeciej Rzeszy na Francję typy Amiot 351 i 354 zostały dostarczone do francuskich dywizjonów w małych ilościach. Łącznie z prototypami zbudowano 86 maszyn różnych typów.

Amiot 340 i 350[edytuj | edytuj kod]

W 1934 roku zaprojektowano samolot typu Amiot 340. Był to w całości metalowy jednopłatowiec. Był to dobry punkt rozwojowy dla średnich bombowców nad którymi rozpoczęto pracę. Pierwszy prototyp – Amiot 350 – odbył lot w marcu 1938 roku. Samolot uzyskał dobre wyniki dzięki którym został wybrany przez Josepha Vuillemina szefa sztabu Francuskich Sił Powietrznych do pokazów w Niemczech w sierpniu 1938 roku.

Amiot 351[edytuj | edytuj kod]

Po zmianach w konstrukcji (model 350) na początku 1939 roku samolot przeszedł testy i wkrótce trafił do produkcji seryjnej. Model ten nazwano Amiot 351. Zamówiono 130 maszyn tego typu.

Konstrukcja[edytuj | edytuj kod]

Całkowicie metalowy średniopłat o okrągłym kadłubie. Skrzydła ogonowe przypominały w kształcie literę V z podwójnym usterzeniem kierunku. Przednia część kadłuba była oszklona. Mieściła miejsca dla bombardiera i nawigatora. Natomiast w kokpicie mieściło się miejsce dla pilota i strzelca. Napęd stanowiły dwa silniki gwiazdowe typu Gnome-Rhone 14N38/39, każdy o mocy 950 KM (709 kW). Podwozie było w pełni chowane w locie. Maksymalna prędkość samolotu wynosiła 480 km/h. Na uzbrojenie składało się: 2 x karabin maszynowy wz. MAC 1934 kal. 7,5 mm, 1 x działko wz. Hispano-Suiza HS-404 kal. 20 mm Maksymalny ładunek bomb wynosił 800 kg. Załogę stanowili: pilot, drugi pilot, nawigator (bombardier), strzelec.

Amiot 352[edytuj | edytuj kod]

W wersji tej zostały użyte zamiast silników Gnome-Rhone silniki Hispano-Suiza 12Y 50/51 z 1100 KM (821 kW). Samolot został nazwany Amiot 352, ale nie dostał się do produkcji seryjnej. Zbudowano tylko prototyp.

Amiot 353[edytuj | edytuj kod]

W wersji Amiot 353 silniki Gnome-Rhone zostały zastąpione brytyjskimi silnikami Rolls-Royce Merlin II o mocy 1030 KM (769 kW). Zbudowano również tylko prototyp.

Amiot 354[edytuj | edytuj kod]

Najważniejszą zmianą w stosunku do modelu Ammiot 351 było zlikwidowanie podwójnego usterzenia na korzyść pojedynczego steru ogonowego. Poprzez te modyfikacje wydłużył się o 0,50 m. Ponadto wyposażono go w silniejsze silniki typu Gnome-Rhone 14N 48/49 o mocy 1080 KM (806 kW).

Prototyp oblatano w styczniu 1940 roku. Francuskie Siły Powietrzne były zadowolone z osiągów samolotu co wyrażało się w zwiększeniu zamówienia tych samolotów. Łącznie z modelem 351 zamówiono 830 sztuk samolotów. Na początku bitwy o Francję w maju 1940 roku na ukończeniu było około 200 maszyn. Lecz do jednostek frontowych dostarczono zaledwie 80 (w tym 38 Amiot 354 w pełni wyposażonych samolotów. Produkcja tych samolotów była powolna ponieważ była rozłożona na trzy fabryki we Francji. Dodatkowym utrudnieniem był fakt że w dwie fabryki zostały zbombardowane przez Niemców w pierwszych dniach inwazji.

Dostarczone samoloty były sformowane w: Grupę Bombową I/21 i II/21 stacjonującą w Avignon w maju 1940. W czerwcu 1940 samoloty przeformowano w Grupy Bombowe I/34 i II/34. Wszystkie dywizjony stacjonowały w północnej Francji. Pierwszym użyciem bojowym Amiot 351/354 były loty rozpoznawcze w rejonie Maastricht 16maja 1940 roku. Od czerwca samoloty te miały pierwszeństwo w atakowaniu niemieckich czołgów i kolumn zaopatrzeniowych. Podczas bitwy o Francję stracono 13 maszyn.

20 czerwca 1940 roku dowództwo francuskie nakazało przebazować się do Afryki Północnej. Z stamtąd zaplanowano ataki na cele na Sycylii i we Włoszech. Wykonano 37 lotów operacyjnych. Ale już w sierpniu nakazano wrócić im do południowej Francji gdzie jednostki rozwiązano.

Podobnie jak wiele obiecujących projektów francuskich z okresu bezpośrednio przed wybuchem II wojny światowej, były spóźnione aby móc zmienić przebieg wojny (patrz Dewoitine D.520, Bloch MB.152, Bloch MB.174) .

Amiot 355 Amiot 356[edytuj | edytuj kod]

W obydwu modelach planowano zmienić silniki na mocniejsze. W modelu Amiot 355 planowano użyć dwa silniki Gnome-Rhône 14R 2 / 3 o mocy 1200 KM (896 kW) oraz pojedyncze usterzenie steru. Natomiast w Amiot 356 podobnie jak w Amiot 353 planowano użyć brytyjskie silniki Rolls-Royce MerlinX o mocy 1030 KM (769 kW). Z tych dwóch wariantów zbudowano tylko jeden prototyp.

Amiot 357[edytuj | edytuj kod]

Zbudowano tylko prototyp. Najważniejszą modyfikacją było ustabilizowanie ciśnienia wewnątrz kabiny załogi. Samoloty tego typu nie weszły do seryjnej produkcji.

Amiot 370[edytuj | edytuj kod]

Amiot 370 była to specjalna wersja rozwojowa modelu 350S serii, przeznaczona do ustanowienia rekordu w wyścigu ParyżNowy Jork.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Breffort, Dominique & Jouineau, André. French Aircraft from 1939 to 1942
  • Cony Christophe , Avions : Bombardier dans la tourmente !
  • Ehrengardt Christian-Jacques , Aerojournal: A la reconquête de la France
  • Green, William. War Planes of the second World War: Volume Seven Bombers and Reconnaissance Aircraft. London:Macdonald, 1967.
  • Palletier Alain , French Bombers of World War II in Action (Squadron/Signal, Aircraft Number 189.
  • Weal, Elke C., Weal, John A., Barker, Richard F. Combat Aircraft of World War Two