Amir Khan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Boxing pictogram.svg Amir Khan
(2007)
(2007)
Data i miejsce urodzenia 8 grudnia 1986
Wielka Brytania Bolton
Obywatelstwo  Wielka Brytania
Wzrost 174 cm
Styl walki praworęczny
Kategoria wagowa junior półśrednia
Bilans walk zawodowych
Liczba walk 30
Zwycięstwa 27
Przez nokauty 19
Porażki 3
Dorobek medalowy

Amir Khan, pen: عامر خان, (ur. 8 grudnia 1986 w Boltonie) – brytyjski bokser, były zawodowy mistrz świata organizacji WBA oraz IBF w kategorii junior półśredniej (do 140 funtów), srebrny medalista igrzysk olimpijskich w Atenach.

Kariera amatorska[edytuj | edytuj kod]

Jako junior był trzykrotnym amatorskim mistrzem Wielkiej Brytanii, oraz mistrzem Europy i mistrzem świata juniorów (w 2004)[1]. Na igrzyskach olimpijskich w Atenach wywalczył srebrny medal, przegrywając w finale z Mario Kindelánem.

Kariera zawodowa[edytuj | edytuj kod]

Na zawodowstwo przeszedł w lipcu 2005. Do końca tego roku stoczył cztery zwycięskie pojedynki. W następnym roku wygrał kolejnych sześć walk, jednak w ostatniej z nich, 9 grudnia 2006 z Rachidem Drilzane, pierwszy raz był liczony. Ostatecznie wygrał pojedynek na punkty[2].

W 2007 wygrał pięć pojedynków. 14 lipca 2007 wywalczył tytuł Wspólnoty Brytyjskiej w kategorii lekkiej, pokonując Williego Limonda, a następnie obronił go dwukrotnie, nokautując Scotta Lawtona i Grahama Earla. 2 lutego 2008 jeszcze raz obronił swój tytuł, pokonując na punkty byłego mistrza świata federacji IBF w kategorii junior lekkiej Gairy St. Claira[3], a następnie w walce eliminacyjnej WBO pokonał przez techniczny nokaut w siódmej rundzie Duńczyka Martina Kristjansena[4].

Po tej walce Khan rozstał się ze swoim dotychczasowym trenerem, Oliverem Harrisonem, który krytykował boksera za zbyt duże zaangażowanie w sprawy pozasportowe, co miało mieć negatywny wpływ na przygotowanie do pojedynków[5]. Tymczasowym trenerem Khana został Dean Powell[6].

21 czerwca 2008, w kolejnej obronie tytułu Wspólnoty Brytyjskiej, pokonał przez techniczny nokaut w piątej rundzie Michaela Gomeza, choć już w drugiej rundzie leżał na deskach[7]. Miesiąc później nowym trenerem Khana został Jorge Rubio[8].

6 września 2009 Khan doznał pierwszej porażki w karierze, przegrywając już w pierwszej rundzie z Breidisem Prescottem. Brytyjczyk po raz pierwszy leżał na deskach już po 30 sekundach walki. Zdołał się podnieść, jednak ponownie został znokautowany i wyliczony zaledwie po 54 sekundach pojedynku[9]. Po tej przegranej Khan zwolnił Rubio z funkcji trenera[10] i zatrudnił Freddiego Roacha[11].

Na ring powrócił zaledwie trzy miesiące później i pokonał już w drugiej rundzie Oisina Fagana[12]. 14 marca 2009 pokonał Marco Antonio Barrerę po technicznej decyzji w piątej rundzie. W pierwszej rundzie po przypadkowym zderzeniu głowami Barrera doznał dużego rozcięcia skóry na czole. Walka została przerwana w piątej rundzie, ponieważ krew cieknąca z rany zalewała lewe oko Meksykanina i utrudniała mu widoczność. Po podliczeniu punktów do czasu przerwania walki wygrał Khan w stosunku 50–44, 50–45 i 50–45[13]. Promotor Barrery, Don King, po walce złożył protest twierdząc, że sędzia powinien przerwać pojedynek już w pierwszej rundzie, bezpośrednio po zderzeniu bokserów głowami, a walka powinna zostać uznana za nieodbytą[14]. Protest został jednak odrzucony[15].

18 lipca 2009 Khan wywalczył tytuł mistrza świata organizacji WBA w kategorii junior półśredniej, pokonując jednogłośnie na punkty Andrija Kotelnyka w stosunku 120–108, 118–111 i 118–111[16]. 5 grudnia 2009, w pierwszej obronie tytułu, pokonał już w pierwszej rundzie przez techniczny nokaut Dmytro Salitę. Jego rywal trzykrotnie leżał na deskach[17].

15 maja 2010 Khan stoczył swój pierwszy pojedynek poza granicami Wielkiej Brytanii – w nowojorskiej Madison Square Garden. Jego przeciwnikiem był Paul Malignaggi. Khan wygrał przez techniczny nokaut w jedenastej rundzie[18]. 23 lipca 2011 w walce unifikacyjnej znokautował w piątej rundzie Zaba Judah zdobywając dodatkowo pas IBF oraz status super championa federacji WBA[19]. 10 grudnia 2011 stracił mistrzowskie pasy ulegając przez niejednogłośną decyzję Lamontowi Petersonowi[20]. Po tym jak wykryto u Petersona środki dopingujące tytuł mistrzoswski WBA przywrócono Khanowi który stracił 14 lipca 2012 w pojedynku unifikacyjnych z mistrzem WBC Dannym Garcia gdy został przez niego znokautowany w czwartej rundzie[21].

Na ring powrócił 15 grudnia 2012 roku, zmierzył się z niepokonanym Carlosem Moliną. Khan narzucił swoje tempo, a znacznie wolniejszy Molina nie mógł znaleźć sposobu na Khana. Walka zakończyła się poddaniem Moliny, między 10 a 11 rundą[22].

Przypisy

  1. Ben Dirs: Amir's road to Athens (ang.). BBC Sport, 28.08.2004. [dostęp 2009-07-21].
  2. Khan tested on way to first title (ang.). BBC Sport, 10.12.2006. [dostęp 2009-07-21].
  3. Steve Bunce: Faultless Khan goes the distance to prove his worth (ang.). The Independent, 04.02.2008. [dostęp 2009-07-21].
  4. Khan stops Kristjansen in seven (ang.). BBC Sport, 05.04.2008. [dostęp 2009-07-21].
  5. John Rawling: Khan rings in the new with change of trainer (ang.). The Guardian, 02.05.2008. [dostęp 2009-07-21].
  6. Russell Barder: Khan appoints temporary trainer (ang.). BBC Sport, 01.05.2008. [dostęp 2009-07-21].
  7. James Slater: Amir Khan Survives Knockdown To Stop Michael Gomez In Sensational Five Round Battle! (ang.). EastSideBoxing.com, 21.06.2008. [dostęp 2009-07-21].
  8. Khan names Rubio as new trainer (ang.). BBC Sport, 26.07.2008. [dostęp 2009-07-21].
  9. Khan knocked out in first round (ang.). BBC Sport, 06.09.2008. [dostęp 2009-07-21].
  10. Trainer Rubio is ditched by Khan (ang.). BBC Sport, 20.09.2008. [dostęp 2009-07-21].
  11. Gareth A Davies: Freddie Roach will get Amir Khan into shape (ang.). Daily Telegraph, 23.09.2008. [dostęp 2009-07-21].
  12. James Slater: Amir Khan Too Much For Oisin Fagan, Wins In 2ND Round! (ang.). EastSideBoxing.com. [dostęp 2009-07-21].
  13. Alexey Sukachev: Khan beats Barrera on cut! (ang.). Fightnews.com, 14.03.2009. [dostęp 2009-07-21].
  14. David Martin Warr: Don King protests Khan-Barrera! (ang.). Fightnews.com. [dostęp 2009-07-21].
  15. Barrera protest rejected! (ang.). Fightnews.com, 29.05.2009. [dostęp 2009-07-21].
  16. Khan outpoints Kotelnik! (ang.). Fightnews.com, 18.07.2009. [dostęp 2009-07-20].
  17. Kevin Mitchell: Amir Khan storms to 76 second win over Dmitriy Salita (ang.). The Guardian, 06.12.2009. [dostęp 2009-12-20].
  18. Khan stops Malignaggi in 11th (ang.). ESPN.com, 16.05.2010. [dostęp 2010-05-17].
  19. Khan znokautował Judah (pol.). ringpolska.pl.
  20. Sensacyjna i kontrowersyjna wygrana Petersona nad Khanem (pol.). ringpolska.pl.
  21. [1] (Ringpolska.pl) [dostęp 14-07-2012]
  22. Khan zdeklasował Molinę (pol.). bokser.org.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]