Amorfa krzewiasta
| Amorfa krzewiasta | |
|---|---|
 Owoce amorfy krzewiastej
|
|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | Euphyllophyta |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Klad | dwuliścienne właściwe |
| Rząd | bobowce |
| Rodzina | bobowate |
| Podrodzina | bobowate właściwe |
| Rodzaj | amorfa |
| Nazwa systematyczna | |
| Amorpha fruticosa L. Sp. pl. 2:713. 1753 |
|
 Zdjęcia i grafiki w Commons |
|
Amorfa krzewiasta, a. drzewiasta, a. zwyczajna, indygowiec zwyczajny, (Amorpha fruticosa L.) – gatunek krzewu z rodziny bobowatych. Pochodzi ze wschodniej części USA, skąd wzdłuż rzek rozprzestrzeniła się na niemal całe Stany Zjednoczone i na południową część Kanady, rozprzestrzenia się również w Europie i w Azji[2]. Do Europy została sprowadzona w XVIII wieku w celach komercyjnych i z czasem naturalizowała się w wielu krajach, zwłaszcza na południu Europy (w Polsce obecna od 1806 roku). W Polsce ma status rośliny uprawnej[3]. .
Spis treści |
[edytuj] Morfologia
- Pokrój
- Wyprostowany, słabo rozgałęziony krzew, wysokości do 6 m.
- Liście
- Skrętoległe, długość do 30 cm, nieparzystopierzaste, złożone z 11-25 listków jajowatych lub eliptycznych, całobrzegich.
- Korzenie
- Głęboki, silny system korzeniowy.
- Kwiaty
- O nieprzyjemnym zapachu, drobne, obupłciowe, purpurowofioletowe z żółtymi pylnikami, zebrane w gęste, wyprostowane grona skupione po kilka na końcach pędów.
- Owoc
- Jednonasienny, niepękający strąk
[edytuj] Biologia i ekologia
Siedlisko: rośnie wzdłuż rzek i strumieni, na brzegach stawów, jezior, na terenach bagnistych i na naturalnych rozlewiskach rzecznych. Ma małe wymagania glebowe, rośnie dobrze nawet na suchych, piaszczystych i kamienistych terenach. Preferuje podłoże o pH 7-8,5. Jest rośliną światłolubną, odporną na silny wiatr i suszę. Mrozoodporna, dobrze znosi zasolenie. Na liściach występują gruczołki żywiczne produkujące substancję owadobójczą. Kwitnie od czerwca do sierpnia i jest rośliną miododajną.
[edytuj] Zastosowanie
- roślina ozdobna
- sadzona jako żywopłot
- do wzmacniania brzegów (stawów, rzek itp.), do ochrony gleby przed erozją
- do obsadzania nieużytków
- w ogrodnictwie sadzona dla odstraszania owadów szkodników
- wykorzystywana do produkcji koszyków i gąsiorów (zwłaszcza we Włoszech w latach '50 XX wieku)
- strąki wykorzystywane są w Bułgarii w przemyśle perfumeryjnym i farmaceutycznym
- w Ameryce Północnej dawniej otrzymywano z niej barwnik będący namiastką indyga (ekstrahowanego z indygowca barwierskiego)
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website/Fabaceae (ang.). 2001–. [dostęp 2009-09-23].
- ↑ Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-02-12].
- ↑ Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
[edytuj] Bibliografia
- Zbigniew Podbielkowski: Słownik roślin użytkowych. Warszawa: PWRiL, 1989. ISBN 83-09-00256-4.
- Joachim Mayer, Heinz-Werner Schwegler: Wielki atlas drzew i krzewów. Oficyna Wyd. „Delta W-Z”. ISBN 978-83-7175-627-6.
[edytuj] Galeria
-
Początek maja. Amorfa nie ma jeszcze liści a wiąz obok już jest w pełni ulistniony
-
Młode pędy
-
Owoce wciąż są na pędzie
