An-22 (ros. Aн-22) "Anteusz" - radziecki samolot transportowy zaprojektowany w biurze konstrukcyjnym Olega Antonowa.
Samolot przewidziany do transportu wojska i ładunków oraz poszukiwania złóż minerałów. Wyposażony w silniki turbośmigłowe Kuzniecow NK-12, które napędzały również samoloty Tu-95 i Tu-142 z rodziny samolotów bombardujących i patrolujących. NK-12 był najpotężniejszym wówczas używanym turbinowym silnikiem śmigłowym. Pierwszy lot samolotu miał miejsce 27 lutego 1965 roku. A pierwszy publiczny pokaz odbył się podczas Międzynarodowych Pokazów Lotniczych w Paryżu rok później. W swoim czasie An-22 był największym samolotem transportowym na świecie. W 1975 roku produkcja została zakończona. Wyprodukowano 68 maszyn.
Konstrukcja [edytuj]
An-22 jest w zasadzie rozszerzoną wersją An-12. Samolot został zaprojektowany jako strategiczna maszyna przystosowana do operowania z krótkich lądowisk. Zmiana ciśnienia w oponach dawała możliwość startu z nieutwardzonych lądowisk. Wysoko umieszczone skrzydła umożliwiły skonstruowanie ogromnej przestrzeni ładunkowej mierzącej 33 metry długości oraz 639 m³ objętości. Oddzielona hermetyzowana kabina pozwalała na zmieszczenie od 5 do 8 członków załogi, oraz 29 pasażerów. Część ładunkowa nie była hermetyzowana co pozwalało na otworzenie tylnych drzwi ładunkowych podczas lotu i desant wojska spadochronowego oraz sprzętu. Samolot mógł przenosić ładunek o masie do 80 ton[1]. Zamontowane silniki są najpotężniejszymi silnikami turbośmigłowymi kiedykolwiek zamontowanymi w samolocie (i największymi jakie powstały), 4 silniki Kuzniecow NK-12MA każdy po 15.000 KM 11.030 kW.
Przypisy
- ↑ Jerzy Domański: Wojskowe lotnictwo transportowe, Wydawnictwo MON, Warszawa 1967
Bibliografia [edytuj]
- Dawid Rendall Jane's Lotnictwo Przewodnik Encyklopedyczny Zysk i S-ka Wydawnictwo, poznań 2001, s. 103 ISBN 83-7150-819-0 (pl.)
|
Ciąg oznaczeń samolotów produkowanych przez biuro konstrukcyjne Antonowa |
|
|
|
|
ZSRR
Rosja, 
Ukraina
Multimedia w Wikimedia Commons
