An-22

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
An-22
An-22
An-22
Dane podstawowe
Państwo  ZSRR
Producent Antonow
Typ samolot transportowy
Konstrukcja metalowa
Załoga 5-6
Historia
Data oblotu 27 lutego 1965
Lata produkcji 1965-1975
Egzemplarze 68
Dane techniczne
Napęd 4 x Kuzniecow NK-12MA
Moc 4 x 11 030 kW (15 000 KM)
Wymiary
Rozpiętość 64,4 m
Długość 57,9 m
Wysokość 12,53 m
Powierzchnia nośna 345 m²
Osiągi
Prędkość maks. 740 km/h
Zasięg 10 950 km
Dane operacyjne
Użytkownicy
 ZSRR / Rosja,  Ukraina
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

An-22 (ros. Aн-22) "Anteusz" - radziecki samolot transportowy zaprojektowany w biurze konstrukcyjnym Olega Antonowa.
Samolot przewidziany do transportu wojska i ładunków oraz poszukiwania złóż minerałów. Wyposażony w silniki turbośmigłowe Kuzniecow NK-12, które napędzały również samoloty Tu-95 i Tu-142 z rodziny samolotów bombardujących i patrolujących. NK-12 był najpotężniejszym wówczas używanym turbinowym silnikiem śmigłowym. Pierwszy lot samolotu miał miejsce 27 lutego 1965 roku. A pierwszy publiczny pokaz odbył się podczas Międzynarodowych Pokazów Lotniczych w Paryżu rok później. W swoim czasie An-22 był największym samolotem transportowym na świecie. W 1975 roku produkcja została zakończona. Wyprodukowano 68 maszyn.

Konstrukcja[edytuj | edytuj kod]

An-22 jest w zasadzie rozszerzoną wersją An-12. Samolot został zaprojektowany jako strategiczna maszyna przystosowana do operowania z krótkich lądowisk. Zmiana ciśnienia w oponach dawała możliwość startu z nieutwardzonych lądowisk. Wysoko umieszczone skrzydła umożliwiły skonstruowanie ogromnej przestrzeni ładunkowej mierzącej 33 metry długości oraz 639 m³ objętości. Oddzielona hermetyzowana kabina pozwalała na zmieszczenie od 5 do 8 członków załogi, oraz 29 pasażerów. Część ładunkowa nie była hermetyzowana co pozwalało na otworzenie tylnych drzwi ładunkowych podczas lotu i desant wojska spadochronowego oraz sprzętu. Samolot mógł przenosić ładunek o masie do 80 ton[1]. Zamontowane silniki są najpotężniejszymi silnikami turbośmigłowymi kiedykolwiek zamontowanymi w samolocie (i największymi jakie powstały), 4 silniki Kuzniecow NK-12MA każdy po 15.000 KM 11.030 kW.

Przypisy

  1. Jerzy Domański: Wojskowe lotnictwo transportowe, Wydawnictwo MON, Warszawa 1967

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Dawid Rendall Jane's Lotnictwo Przewodnik Encyklopedyczny Zysk i S-ka Wydawnictwo, poznań 2001, s. 103 ISBN 83-7150-819-0 (pl.)