An-26

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
An-26
Samolot w barwach Sił Powietrznych Słowacji
Samolot w barwach Sił Powietrznych Słowacji
Dane podstawowe
Państwo  ZSRR
Producent Zakład Lotniczy Aviant
Konstruktor Antonow
Typ samolot transportowy
Konstrukcja duralowa, półskorupowa
Załoga 5 (dwóch pilotów, radiooperator, inżynier pokładowy, nawigator)
Historia
Data oblotu 21 maja 1969
Lata produkcji 1969-1986
Egzemplarze 1403
Dane techniczne
Napęd 2 turbośmigłowe silniki AI-24T oraz pomocniczy silnik odrzutowy RU-19A
Moc 2 × 2074 kW (2820 KM) każdy
785 daN – RU-19A
Wymiary
Rozpiętość 29,20 m
Długość 23,80 m
Wysokość 8,60 m
Powierzchnia nośna 75,00 m²
Masa
Własna 16 914 kg
Użyteczna 7086 kg
Startowa 24 000 kg
Zapas paliwa 7000 l
Osiągi
Prędkość maks. 540 km/h
Prędkość przelotowa 435 km/h
Prędkość minimalna 165 km/h
Prędkość wznoszenia 7,2 m/s
Pułap 7700 m
Zasięg 1100 km
Rozbieg 870 m
Dobieg 620 m
Dane operacyjne
Liczba miejsc
30 skoczków
lub
24 nosze
Przestrzeń ładunkowa
5500 kg
Użytkownicy
World operators of the An-26.pngAfganistan, Algieria, Angola, Benin, Bułgaria, Chiny, Czechosłowacja, Etiopia, Gwinea Bissau, Irak, Jugosławia, Laos, Libia, Litwa, Łotwa, Kongo, Kuba, Mozambik, NRD, Peru, Polska, Madagaskar, Rumunia, Somalia, Syria, Tanzania, Węgry, Zambia, ZSRR
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

An-26 (ros. Ан-26) Kod NATO "Curl" – samolot transportowy zaprojektowany przez biuro konstrukcyjne Olega Antonowa.

Konstrukcja[edytuj | edytuj kod]

Górnopłat o konstrukcji całkowicie metalowej półskorupowej z klasycznym usterzeniem. Ładownia mieści 40 skoczków spadochronowych lub 24 nosze lub do 5500 kg ładunku. Z ładunkiem 2100 kg zasięg 2550 km. W dole tyłu kadłuba drzwi ładunkowe, otwierane w locie do zrzutów. Podwozie z kołami przednimi, chowane w locie. Silnik odrzutowy (umieszczony w prawej gondoli silnika) służy jako pomocniczy do startu, w szczególności w klimacie gorącym i na lotniskach położonych wysoko. Służy także w wytwarzaniu dodatkowego ciągu w przypadku awarii silnika głównego.

Rozwój i produkcja[edytuj | edytuj kod]

An-26 jest wersją rozwojową samolotu pasażerskiego An-24 (pierwszy lot 20 grudnia 1959 roku), którego zbudowano 1100 szt., a w Chinach budowany pod oznaczeniem Y-7. Prototyp An-26 wykonał pierwszy lot w 1969 roku. Wyprodukowano w liczbie około tysiąca sztuk. W roku 1981 do produkcji weszła wersja ulepszona An-26B. Wersja rozwojowa fotogrametryczna An-30 powstała w 1974 roku, wersja transportowa An-32 z silnikami o znacznie większej mocy – w 1977 roku.

AN-26 w Polsce[edytuj | edytuj kod]

Wojsko Polskie[edytuj | edytuj kod]

W 1972 dla 13 Pułku Lotnictwa Transportowego, stacjonującego w 8 Bazie Lotniczej w Krakowie zakupiono dwanaście samolotów AN-26 którym przydzielono następujące numery taktyczne; 1308, 1309, 1310, 1402, 1403, 1406, 1407, 1508, 1509, 1602, 1603 i 1604.

Na początku lat 90. XX wieku w ramach rozliczeń za remonty pozostałych samolotów wykonane w zakładach remontowych na Ukrainie oddano najpierw An-26 o numerze taktycznym 1308, a jakiś czas później 1309.

13 Pułk Lotnictwa Transportowego rozformowano w grudniu 2000, jego rolę i wyposażenie przejęła nowo utworzona 13 Eskadra Lotnictwa Transportowego.

Od roku 2003 13 Eskadra Lotnictwa Transportowego stopniowo wymieniała samoloty An-26 na większe samoloty transportowe CASA C-295. Ostatni lot wojskowego AN-26 (1403) odbył się 16 stycznia 2009[1]. Cztery samoloty o wyczerpanym resursie przekazano do Ośrodka Tresury Psów Służbowych Straży Granicznej w Lubaniu, Centralnej Szkoły Państwowej Straży Pożarnej w Częstochowie, Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie i Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie.

PLL LOT[edytuj | edytuj kod]

W latach 1986 – 1996 Polskie Linie Lotnicze LOT wyczarterowały od Wojska Polskiego trzy An-26 o numerach taktycznych 1602, 1603 i 1604 nadano im cywilne rejestracje SP-KWC, SP-LWB i SP-LWA. Samoloty zostały przemalowane i latały w barwach LOT Cargo.

Exin sp. z o.o.[edytuj | edytuj kod]

Założone w 1991 przedsiębiorstwo lotnicze Exin sp. z o.o. z Lublina od 1994 wykorzystuje samoloty An-26, w październiku 2008 roku przedsiębiorstwo miało na stanie 6 samolotów An-26[2].

W dniu 18 marca 2010 samolot przedsiębiorstwa Exin wykonujący lot dla firmy kurierskiej DHL na trasie Helsinki-Tallinn przymusowo lądował na zamarzniętej tafli jeziora Ülemiste koło Tallinna. Załoga nie odniosła poważnych obrażeń.

Wersje[edytuj | edytuj kod]

Egzemplarze muzealne[edytuj | edytuj kod]

W polskich muzeach znajdują się 2 samoloty An-26

  • An-26, nr boczny "1508" znajduje się w Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie
  • An-26, nr boczny "1602" znajduje się w Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie. Wnętrze samolotu jest udostępniane zwiedzającym w środy, soboty i niedziele w godzinach 10 – 15 oraz podczas imprez okolicznościowych odbywających się na terenie muzeum.

Inne zachowane egzemplarze[edytuj | edytuj kod]

  • An-26, nr boczny "1403" to samolot pomnik znajdujący się na terenie koszar 8 Bazy Lotnictwa Transportowego. Obok samolotu umieszczono głaz z tablicą pamiątkową poświęconą wszystkim lotnikom ziemi krakowskiej.
  • An-26, nr boczny "1603" znajduje się na terenie Centralnej Szkoły Państwowej Straży Pożarnej w Częstochowie. Samolot jest wykorzystywany podczas szkolenia z taktyki działań ratowniczych[3].
  • An-26, nr boczny "1406" znajduje się na terenie Ośrodka Tresury Psów Służbowych Straży Granicznej w Lubaniu. Słuchacze szkoły zdobywają umiejętności w kilku specjalnościach: patrolowo-obronnej, tropiącej, specjalnej do wyszukiwania osób, specjalnej do wyszukiwania narkotyków, specjalnej do wyszukiwania materiałów wybuchowych i broni oraz specjalnej do wyszukiwania wyrobów tytoniowych[3]

Przypisy