| An-8 |
 |
| Dane podstawowe |
| Państwo |
 ZSRR |
| Producent |
Antonow |
| Typ |
samolot transportowy |
| Załoga |
6 (dwóch pilotów, nawigator, inżynier pokładowy, radiotelegrafista, tylny strzelec) |
| Historia |
| Data oblotu |
11 lutego 1956 |
| Dane techniczne |
| Napęd |
2 x silniki turbośmigłowe Iwczenko AI-20D |
| Moc |
2 × 3180 kW (5180 KM) każdy |
| Wymiary |
| Rozpiętość |
37 m |
| Długość |
30,74 m |
| Wysokość |
10,05 m |
| Powierzchnia nośna |
117,2 m² |
| Masa |
| Własna |
24 300 kg |
| Osiągi |
| Prędkość maks. |
520 km/h |
| Prędkość przelotowa |
450 km/h |
| Pułap |
9600 m |
| Dane operacyjne |
| Uzbrojenie |
| 2 działka NR-23 w ogonie kadłuba |
| Liczba miejsc |
| 60 żołnierzy lub 40 skoczków spadochronowych |
An-8 (ros. Ан-8) – radziecki dwusilnikowy średni samolot transportowy, zaprojektowany w biurze konstrukcyjnym Olega Antonowa. Oznaczenie w kodzie NATO „Camp”. Samolot miał zastąpić samoloty transportowe Li-2 i Ił-12. Prototyp oblatany w 1956 roku, wyprodukowano ponad 150 sztuk samolotu. Samolot produkowany równolegle z ulepszoną czterosilnikową wersją An-12.
Linki zewnętrzne [edytuj]
|
Ciąg oznaczeń samolotów produkowanych przez biuro konstrukcyjne Antonowa |
|
|
|
|
ZSRR
