Analiza Du Ponta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Analiza Du Ponta także model Du Ponta, piramida Du Ponta – metoda umożliwiająca w sposób syntetyczny i kompleksowy przeprowadzenie oceny zyskowności przedsiębiorstwa przy pomocy wybranych danych finansowych pochodzących z rachunku zysków i strat oraz bilansu.

Analiza ta pozwala bardziej dogłębnie aniżeli standardowa analiza wskaźnikowa zrozumieć strukturę dochodowości przedsiębiorstwa. Model Du Ponta pokazuje bowiem jakie elementy i w jaki sposób wpływają na osiągany przez przedsiębiorstwo zwrot z kapitałów własnych (ROE). Znaczenie tego modelu jest szczególnie istotne dla właścicieli przedsiębiorstw, gdyż pokazuje jak skutecznie wykorzystywane są środki przez nich zainwestowane.

Opis modelu[edytuj | edytuj kod]

Model tej analizy został sformułowany przez pracownika koncernu DuPont, któremu powierzono zadanie uporządkowania finansów firmy General Motors, po tym jak część jej akcji została zakupiona przez DuPont. Odniesiony wtedy sukces sprawił, iż analiza nazwana od firmy, w której powstała, weszła na stałe do zestawu narzędzi analitycznych wykorzystywanych przez analityków i finansistów na całym świecie.

W oryginalnej wersji model ten przedstawiano w następującej postaci:

\frac {zysk\ netto}{sprzedaz}*\frac {sprzedaz}{aktywa\ ogolem}=\frac {zysk\ netto}{aktywa\ ogolem}

czyli ROS*TAT=ROA

Równanie to oznacza, iż rentowność przedsiębiorstw, mierzoną stopą zwrotu z aktywów (ROA), oceniano w perspektywie dwóch czynników: rentowności sprzedaży (ROS) i rotacji aktywów (TAT).

Od lat siedemdziesiątych XX wieku zmieniło się podejście do formułowania celu przedsiębiorstwa, który określa się jako maksymalizację bogactwa właścicieli przedsiębiorstw, dlatego też dotychczasowy model Du Ponta został poszerzony o tzw. mnożnik kapitału (EM – equity multiplier)[1].

Zmodyfikowany model Du Ponta przedstawia się następująco:

\frac {zysk\ netto}{aktywa\ ogolem}*\frac {aktywa\ ogolem}{kapital\ wlasny}=\frac {zysk\ netto}{kapital\ wlasny}

czyli ROA*EM=ROE

W wyniku rozwinięcia równania Du Ponta polegającego na powiązaniu dwóch powyższych równań, otrzymujemy model, w którym analizie poddawane są trzy wielkości, które wpływają na rentowność kapitału własnego (ROE):

Związki między tymi czynnikami przedstawia równanie:

\frac {zysk\ netto}{sprzedaz}*\frac {sprzedaz}{aktywa\ ogolem}*\frac {aktywa\ ogolem}{kapital\ wlasny}=\frac {zysk\ netto}{kapital\ wlasny}

czyli ROS*TAT*EM=ROE

Ze względu na poddawany krytyce niejasny obraz funkcjonowania przedsiębiorstwa, otrzymywany na podstawie mierników wykorzystujących zysk netto (jest to miernik odzwierciedlający całokształt działań, bez identyfikacji wpływu poszczególnych obszarów analitycznych), formułuje się zmodyfikowane wersje dezagregacji wskaźników (modeli Du Ponta), najczęściej z wykorzystaniem kategorii zysku operacyjnego (EBIT)[2].

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Analiza Du Ponta:

  • pozwala zrozumieć, z czego wynika zyskowność przedsiębiorstwa,
  • umożliwia porównywanie między sobą różnych inwestycji,
  • umożliwia zestawianie firm w danej branży w celu porównania sposobów, w jaki osiągają one zwrot z aktywów,
  • pozwala na obserwowanie zmian w czasie, zwłaszcza struktury ROE w celu wykrycia i eliminacji niekorzystnych tendencji,
  • jest doskonałym narzędziem edukacyjnym, pokazującym pracownikom jakie elementy wpływają na zyskowność przedsiębiorstwa, dzięki czemu łatwiej jest przedstawić im sposoby w jakie oni sami mogą pozytywnie wpłynąć na osiągane wyniki.

Przypisy

  1. Joel G. Siegel, Jae K. Shim, Stephen W. Hartman: Przewodnik po finansach. Warszawa: PWN, 1995, s. 165-171.
  2. Grzegorz Gołębiowski, Agnieszka Tłaczała: Analiza finansowa w teorii i w praktyce. Warszawa: Difin, 2009, s. 237. ISBN 978-83-7641-134-7.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • M. Zaleska: Ocena ekonomiczno-finansowa przedsiębiorstwa przez analityka bankowego. Warszawa: Szkoła Główna Handlowa w Warszawie, 2005.
  • A. Ćwiąkała-Małys, W. Nowak: Zarys metodologiczny analizy finansowej. Wrocław: Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, 2005.
  • B. Pomykalska, P. Pomykalski: Analiza finansowa przedsiębiorstwa. Warszawa: PWN, 2008.