Analiza impedancji bioelektrycznej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Analiza impedancji bioelektrycznej, analiza bioimpedancyjna (BIA, ang. bioelectrical impedance analysis) – nieinwazyjna metoda badania diagnostycznego, która pozwala na dokładną analizę składu ciała przy wykorzystaniu oporu elektrycznego tkanek organizmu, tzw. impedancji. Wykorzystuje ona zdolność tkanki mięśniowej do przewodnictwa elektrycznego.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Dietetyka[edytuj | edytuj kod]

Metoda BIA pozwala określić zawartość wody i tkanki tłuszczowej w organizmie oraz indywidualny poziom podstawowej przemiany materii. Umożliwia także poznanie wpływu niektórych czynników na kierunki zmian poszczególnych komponentów ciała. Jest to szczególnie pomocne przy indywidualnym doborze diety, a dzięki regularnej kontroli zmian składu ciała możliwa jest dokładna ocena efektywności zastosowanego leczenia dietetycznego. Badanie analizy składu ciała jest szczególnie zalecane u osób z nadwagą, niedowagą, otyłością, cellulitem, kulturystów.

Kardiologia[edytuj | edytuj kod]

Pletyzmografia impedancyjna klatki piersiowej[1] jest metodą umożliwiającą monitorowanie podstawowych parametrów hemodynamicznych układu sercowo- naczyniowego, takich jak:

Kardiografia impedancyjna (z ang. ICG) służy do badań diagnostycznych i fizjologicznych układu krążenia oraz autonomicznego układu nerwowego.

Przypisy

  1. Kardiografia impedancyjna — metoda szybkiej oceny i monitorowania stanu hemodynamicznego,http://www.intermedic.com.pl/aktualnoci/1-aktualnoci/27-kardiografia-impedancyjna-metoda-szybkiej-oceny.html

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Jerzy Wtorek, Antoni Nowakowski, Tadeusz Pałko: Pomiary bioelektroimpedancyjne. W: Biocybernetyka i inżynieria biomedyczna 2000. T. 2: Biopomiary. Warszawa: EXIT, 2001. ISBN 83-87674-23-0.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.