Metoda analizy i krytyki piśmiennictwa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Analiza krytyczna)
Skocz do: nawigacja, szukaj

Metoda analizy i krytyki piśmiennictwa albo analiza krytycznametoda badań naukowych, stosowana do prac naukowych i badań innych naukowców. Jest metodą stosowaną powszechnie w nauce - stosują ją wszystkie dyscypliny naukowe[1]. Powstają dzięki niej publikacje oparte nie na badaniach własnych, lecz na pracach i badaniach cudzych.

Metoda ta ma charakter pomocniczy, stanowiąc punkt wyjścia dla innych badań. Dzięki niej bowiem można wykazać luki w obecnym stanie wiedzy czy kierunku dyskusji naukowej. Jednocześnie metoda analizy i krytyki piśmiennictwa może występować samoistnie, tworząc nową wiedzę. Metoda analizy krytycznej pomaga również wykorzystywanie wiedzy, jaka została dzięki tej metodzie zanalizowana, oceniona i zsyntetyzowana[2].

Nie jest tym samym co inna metoda badań naukowych określana jako krytyka źródeł[3]. Bardziej rygorystycznym wariantem tej metody jest przegląd systematyczny[2].

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Józef Pieter, Ogólna metodologia pracy naukowej, Ossolineum, Wrocław 1967.
  • Sabina Cisek. Metoda analizy i krytyki piśmiennictwa w nauce o informacji i bibliotekoznawstwie w XXI wieku. „Przegląd Biblioteczny”. T. 78 z.3, 2010.