Analiza przeżycia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Analiza przeżycia to zbiór metod statystycznych badających procesy, w których interesujący jest czas, jaki upłynie do (pierwszego) wystąpienia pewnego zdarzenia.

Zdarzeniem tym może w szczególności być np.:

  • śmierć pacjenta (stąd nazwa metody)
  • awaria urządzenia
  • zaprzestanie płacenia rachunków przez klienta
  • deaktywacja usługi telekomunikacyjnej (np. pakietu minut)
  • odejście pracownika z firmy

W zbiorze danych do analizy przeżycia wyróżnia się tzw. obserwacje ucięte albo cenzorowane (ang. censored observations), o których wiadomo, że proces stochastyczny trwał dalej, jednak o jego dalszym czasie nie ma dalszych danych (np. pacjenci wypisani ze szpitala).

Typowe metody analizy przeżycia obejmują: